porto...KaLLi

School time

2011-09-27T10:07:00.001+03:00

photo by KaLLinaki

Ξεκίνησαν τα μαθήματα. Μπα, δεν νομίζω…λάθος χρόνος. Θα ξεκινήσουν τα μαθήματα; Χλωμό. Καλύτερα ας το θέσουμε… Τα μαθήματα θα ήθελα κάποτε να ξεκινήσουν. Τώρα μάλιστα… καλύτερα!
Μα τι μπάχαλο επικρατεί; Ότι να ‘ναι. Βιβλία; Εδώ γελάτε δυνατά. Και καλά στον αγιασμό ενημερωθήκαμε από τον διευθυντή ότι θα μας παραδώσουν βιβλία …Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος κάπου κοντά στα τέλη Οκτώβρη, πάντως σίγουρα μετά τα γενέθλια μου. Μην ανυσηχείτε όμως το 6ωρο θα γίνεται κανονικά 8-2. Μου θύμησε το ανέκδοτο με τους 2 τύπους, που ο ένας άνοιγε τρύπες και ο άλλος τις έκλεινε…σε όλο το δρόμο. Έρχεται ένας και τους λέει,
-καλά μαλάκες είστε τι κάνετε;
-Φυτεύουμε δέντρα
-Με δουλεύεται; Ο 1ς ανοίγει τρύπες και ο 2ος τις κλείνει…
-Ναι…ο τύπος που θα φύτευε τα δέντρα αρρώστησε και δεν ήρθε…..εμείς όμως την δουλειά μας την κάνουμε!!!
Ε, ρε γλέντια! Εννοείται ότι μας πάσαραν διακριτικά και το dvd με τα βιβλία της β’ δημοτικού για να εκτυπώνουμε εάν θέλουμε και επιθυμούμε από εκεί. Δεν νοείται να μην έχεις τουλάχιστον έναν έγχρωμο εκτυπωτή canon στο σπίτι , έτσι; Αλλιώς «σκάστα» σε εκτυπώσεις και βιβλιοδεσίες και μη λες και πολλά.
Για να μην πιάσω για την ψυχολογία των παιδιών… που πηγαινοέρχονται με συρραπτόμενες Α4 , που τις παίρνει το αεράκι από τις μπαλκονόπορτες και τις κυνηγάμε μέσα στο σπίτι! Ρε φίλε, εντάξει μπορεί στην πορεία να μου έφευγε ο ενθουσιασμός, αλλά την 1η μέρα στο σχολείο περίμενα πως και πώς να δω τα νέα βιβλία. Στην ερώτηση της μικρής « μαμά δεν θα πάρουμε βιβλία;» τι να πω; Γαμώ το κωλοκράτος μου μέσα;

Αρκετές μανάδες αγόρασαν τα βασικά βιβλία. Δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω! ¨όχι από τσιγκουνιά. Για το γαμώτο. Δημόσια (;;;;;;;) παιδεία (;;;;;;;;;) σου λέει.
Και περνάμε φυσικά και στο νηπιαγωγείο όπου και εκεί φυσικά ενημερωθήκαμε (στην ενημέρωση είναι αρχηγοί δεν έχω παράπονο) ότι το υπουργείο δεν τους χορηγεί απολύτως τίποτα, πόροι μηδέν, οπότε….σκάστε 80 ευρουλάκια, 2 πλαστικούς φακέλους με διαφάνειες και 1 ρολό κουζίνας !
¨ήδη κλαίω από τα νεύρα μου,,, την απογοήτευση μου την κατάντια μας!
Ας το χαλαρώσουμε….

Ένας πατέρας μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης του, το βρίσκει άδειο με ένα γράμμα πάνω στο κρεβάτι.
... Αρχίζει να σκέφτεται τα χειρότερα και με τρεμάμενα χέρια ανοίγει το γράμμα και αρχίζει να διαβάζει:
Αγαπητέ μου μπαμπά,
λυπάμαι πολύ που βρίσκομαι
στη δυσάρεστη θέση να σου πώ πως
έφυγα με το καινούργιο μου αγόρι.
Βρήκα επιτέλους την μεγάλη
και αληθινή αγάπη!!
Αχ! Να μπορούσες μόνο να τον έβλεπες..
είναι τόσο όμορφος με όλα του
τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια και
τόσο αγέρωχος πάνω στην μεγάλη
και γρήγορη μηχανή του!!!
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.Επιτέλους είμαι έγκυος!!
Ο Αμπντούλ λέει πως θα είμαστε μια χαρά
στο τροχόσπιτό του καταμεσής στο δάσος
και θέλει να κάνουμε πολλά παιδιά.
Αυτό βέβαια είναι και το όνειρό μου!
Ανακάλυψα επίσης πως η μαριχουάνα
δεν κάνει κανένα κακό!
Γι αυτό αποφασίσαμε με τον Αμπντούλ
να την καλλιεργούμε για εμάς και τους
φίλους μας, για όταν θα ξεμένουν
από κοκαΐνη και έκσταση.
Εν τω μεταξύ, ελπίζω η επιστήμη
να βρεί σύντομα την θεραπεία για το AIDSκαι να μπορέσει ο Αμπντούλ να γίνει καλά.
Το αξίζει!
Μπαμπάκα μου δεν θέλω να ανησυχείς για μένα.
Είμαι πια 15 ετών και ξέρω
να φροντίζω τον εαυτό μου.Κι έπειτα, ο Αμπντούλ είναι τόσο δυνατός και
σοφός με την πείρα των 47 χρόνων του.
Με καθοδηγεί και με συμβουλεύει
με τον καλύτερο τρόπο για τις επιλογές μου,
όπως για την επιλογή μου να
ασπαστώ τον ισλαμισμό.
Ελπίζω να έρθω να σε βρώ σύντομα, έτσι θα σου
δοθεί η ευκαιρία να γνωρίσεις τα εγγονάκια σου!
Το λατρεμένο σου κοριτσάκι.
Υστερόγραφο:
πλάκα σου κάνω μπαμπά, είμαι στη Μαρία!
Απλά ήθελα να σου πω πως στη ζωή
υπάρχουν πολύ χειρότερα πράγματα από
τον σχολικό έλεγχο που θα βρεις
στο κομοδίνο!!!!
Σαγαπώ..!!

Θα τα πάρω τα βουνά!

2011-08-30T11:40:00.000+03:00

Δεν πάμε καλά. Καθόλου καλά. Και να πεις ότι ζούμε και σε καμιά έπαυλη με 322 κρεβατοκάμαρες και 25 μπάνια…πάει στο καλό. Δηλαδή σου μιλάω για ζευγάρι ότι να’ ναι. Η ιστορία έχει ως εξής.

Χθες. Νύχτα βαριά. Το αεράκι μας δροσίζει ενώ εγώ και ο καλός μου είμαστε πια στην φάση rem . Βαθύς ύπνος. Ξαφνικά 2χεράκια σκουντάνε την πλάτη μου και ως γνωστό εγώ πετάγομαι. Η μικρή
- μαμά είδα άσχημο όνειρο
- Πάμε μέσα μωρό μου, τώρα θα δεις και το όμορφο.

Την πείθω…ξαναγυρίζω στο κρεβατάκι μου… Σε λίγη ώρα το σκηνικό επαναλαμβάνεται μόνο που αυτή την φορά με σκουντάνε 4 χεράκια…
- μαμά είδαμε άσχημο όνειρο.
- Παρέα το είδατε; Ποπ κορν πήρατε;

Τι στον κόρακα σήμερα έχει πρεμιέρα ο εφιάλτης; Τους πάω μέσα , μόνο που αυτή την φορά ο μικρός δεν με άφησε να φύγω και την έπεσα παρέα στο κρεβάτι του.
7:00 χτυπάει το ξυπνητήρι του καλού μου. Κάνει να το κλείσει …γυρίζει …δεν με βλέπει…την ψιλιάζεται …ξανακοιμάται κανα 20 λεπτο. Στο διάστημα αυτό όμως των 20 λεπτών εγώ έχω ξυπνήσει και ξαναγυρίζω στην κρεβατοκάμαρα γιατί πιάστηκα η γυναίκα .
Χτυπάει ξανά το ξυπνητήρι…πετάγεται αυτή την φορά ο καλός μου, ο χρυσός μου και τρέχει στο μπάνιο χωρίς να κοιτάξει αυτή την φορά δίπλα του!!!!
Πάει στα παιδιά….δεν είμαι εκεί…πάει στο σαλόνι μπας και με πήρε εκεί ο ύπνος βλέποντας ταινία….πουθενά το πορτοκάλι…πάει στο γραφείο , η χαρμάνο εκεί θα είναι και θα κάνει τσιγάρο…μπααααα. Βγαίνει μπαλκόνι μήπως απολαμβάνω την πρωινή αύρα με καφέ….τσούκου. Τα παίρνει κρανίο ο πορτοκάλης.
Η δόνηση του κινητού με βγάζει για πολλοστή φορά από τον ύπνο μου…
- Μπορείς να μου πεις που γυρνάς πρωί πρωί;
-εεεεεε;;;
- Που είσαι ρε παιδάκι μου;
- Κοιμάμαι;!
-που;
- εκεί που κλάνει η αλεπού Τι που!
Τσουκου τσούκου έρχεται…..και με νευρικό γέλιο ξαναφεύγει!

Όχι πες μου τώρα εσυ. ¨Όταν λένε ότι τα ζευγάρια χάνουν την ..επαφή….εννοούνε την οπτική;;;;;;;;;;;

Cruel summer

2011-08-26T12:34:00.001+03:00

…..Σςςςςςς….Πολύ ησυχία έχει εδώ μέσα , ναι; Εμ, θα μου πεις χρόνια και ζαμάνια. Καλοκαίρια και χειμώνες ήρθαν και έφυγαν και εσύ μανδαμ που ήσουν;
Πέρασα και εγώ την κρισάρα μου , ταμάμ; (Οι επιπτώσεις του 2ωρου καθημερινού Εζέλ είναι κάτι παραπάνω από ορατές)
Ας το παίξουμε ότι έχω να γράψω από χθές .
….που λες, όπως σου είπα και χθές, γύρισα από τις διακοπές! Πρωτότυπο!

Ωραία , ωραία ήταν! Δεν θα γκρινιάξω ( για τις διακοπές τουλάχιστον)

Έχω όμως να καταθέσω τα εξής συνταρακτικά.

1. Το πεντικιούρ μου κράτησε 2 εβδομάδες το μανικιούρ μετα βίας μία.

2. Αν πας 2ο πόδι Χαλκιδικής please…please απέφυγε διακριτικά την Σάρτη. Η προχειρότητα & ασχήμια στο μεγαλείο της!!

3. Είμαι κακό παράδειγμα μάνας προς κόρη..τσιγαράκι και βαμμένο νυχάκι ( Μην ξεχάσω να μιλήσω σε παιδοψυχολόγο….)

4. Ο πρίγκιπας μου είναι ερωτευμένος… (…Μην ξεχάσω να μιλήσω σε παιδοψυχολόγο…)

5. Ανανέωση της κουπ μετά από καλοκαιρινή ταλαιπωρία. Κομμωτήριο, ψαλίδι…κόψε. Αποτέλεσμα Μαλλί στυλ Χάλι Μπέρι. Εσύ κράτα το Χάλι! (Μην ξεχάσω να μιλήσω σε ψυχολόγο)

Φιλιά…..

One hundredth of a second

2011-02-15T12:33:00.001+02:00

http://video.bugun.com.tr/bugunPlayer.swf?file=dagilfilm.flv

14 Feb

2011-02-14T12:38:00.000+02:00

by charlie140588

Και τι θα πάθεις δηλαδή αν την γιορτάσεις και σήμερα;

« ο έρωτας γιορτάζει κάθε μέρα…μπλα μπλα μπλα…»

Τα νέυρα μου! Αν εξαιρέσω τα 15χρονα που τρελαίνονται να ξεκλέψουν μια στιγμούλα για να ανταλλάξουν φιλάκι με τον πιτσιρικά με τη μηχανή κάθε μέρα κάθε λεπτό, στις περισσότερες από μας τις…μεγαλοκοπέλες και πόσο μάλλον εμάς που έχουμε ένα γάμο και 2 -3 παιδιά, ο έρωτας όπως εγώ τουλάχιστον τον θυμάμαι έχει κομματάκι κάνει πέρα!

Υποχρεώσεις ,τρεξίματα, οι καθημερινοί ρυθμοί μας έχουν ψιλομουντιάσει. Γι’ αυτό εκμεταλλευτείτε την ημέρα!! Μην τρελαίνεστε!! Και μην βγάζετε σπυράκια…

Άλλωστε μια μέρα σαν όλες τις άλλες είναι και αυτή. Δες την από την ροζουλί της πλευρά.

,,,,Συγχύστηκα!

Το κυνήγι του χρόνου

2011-01-18T12:36:00.000+02:00

Αυτός ο χρόνος καλά μπήκε δεν λέω αλλά νιώθω ότι τα πράγματα κυλάνε απελπιστικά γρήγορα σε σημείο να με προσπερνάνε και να μένω λαχανιασμένη στην άκρη του χωματόδρομου να ψιθυρίζω «περιμένετε και εμένα»…

Τικ-τοκ , τικ-τακ τα δευτερόλεπτα κυλάνε νεράκι και απελπισμένη θέλω κάτι να παγώσω τον χρόνο .
Και να φανταστείς ότι μένω και σε διαμέρισμα στον 2ο όροφο. Μήπως να πιάσω κάτι σε ισόγειο; Έλα κουλ, δεν τα έπαιξα τελείως, είναι που αγχώθηκα με την Τη θεωρία του Αϊνστάιν περί σχετικότητας του χρόνου.

Γελάς; Ναι; Διάβασε και θα δούμε ποιος θα γελάσει τελευταίος!

Υπεραπλουστεύοντας την θεωρία του Αϊνστάιν - για να γίνει κατανοητή από όλους- ας φανταστούμε ότι έχουμε δύο ρολόγια: το ένα είναι στο πάτωμα και το άλλο στην κορυφή μιας σκάλας.
Αυτό που έδειξαν οι επιστήμονες είναι ότι ο χρόνος ΔΕΝ κυλάει με την ίδια ταχύτητα στα δύο ρολόγια! Συγκεκριμένα κυλάει πιο αργά στο ρολόι που βρίσκεται στο πάτωμα, σε σχέση με εκείνο που βρίσκεται πάνω στη σκάλα. Αυτό συμβαίνει γιατί το ρολόι που βρίσκεται χαμηλά επηρεάζεται οριακά περισσότερο από την βαρύτητα!
Για να αποδείξουν τη θεωρία του Αϊνστάιν οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας (www.nist.gov) των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον C.W. Chou, χρησιμοποίησαν δύο δύο υπερσύγχρονα ατομικά οπτικά ρολόγια ύψιστης ακρίβειας, ρολόγια κβαντικής λογικής" τα οποία υπολογίζεται ότι "χάνουν" μόλις ένα δευτερόλεπτο ανά 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια, δηλαδή όσο περίπου υπάρχει η ζωή η Γη.
Τα τοποθέτησαν σε υψομετρική διαφορά μόλις 33 εκατοστών το ένα από το άλλο και στη συνέχεια έδειξαν ότι, αν κάποιος ζήσει επί 79 χρόνια σε υψόμετρο 33 εκατοστών ψηλότερο από κάποιον άλλο, θα γεράσει περίπου 90 δισεκατομμυριοστά του δευτερολέπτου περισσότερο!

Ανατριχίλα , ε; Βρείτε μου ένα 2άρι στον τελευταίο όροφο του Guangzhou West Tower , στον Nanjing Greenland Financial Center, στο Shanghai World Financial Center κάπου εκεί anyway. Τώρα που το παρατηρώ όλα αυτά είναι στην Κίνα..καλά αυτοί εκεί γιατί κατασκευάζουν τέτοιους ουρανοξύστες; Κομπλεξάρες…έχουν θέμα με το μπόι τους!
Αχ γιατί ξέφυγα έτσι; Το θέμα μου είναι ότι πρέπει να κάνω σωστό προγραμματισμό των εργασιών μου μέσα στην μέρα! Δεν μου μένει χρόνος ποιοτικός βρε παιδί. Χρόνος για τα παιδιά, χρόνος για τον καλό μου, χρόνος για την πάρτη μου στην τελική. Τζίφος. Το τρέχα τρέχα μικρούλα έγινε τρέχα τρέχα γριούλα και τι κατάλαβες; Σε ρωτάω τι; Για να μπουν προτεραιότητες . Αλλά ξέρεις τι; ¨ήθελα να σου παραθέσω και το πρόγραμμα να καταλάβεις το μέγεθος του προβλήματος αλλά παραπήγε το κειμενάκι και λέω να το συνεχίσω στο επόμενο. Γιατί θέλω προτάσεις μια και εγώ έχω φάει κόλλημα, τα έφτυσα, καπούτ!

2011 λευκές σελίδες.

2011-01-08T13:30:00.000+02:00

Να τις γεμίσουμε λοιπόν...

Χρώμα Αγάπη πείσμα

Αγώνας προσπάθεια χαμόγελα

Ευγνωμοσύνη πιστεύω δύναμη

Στόχος ελπίδα παιχνίδι τρέλα αλήθεια

Αλλαγή ανοιχτό μυαλό υγεία ενθουσιασμός γέλια

Κατανόηση λύσεις χαρά συνείδηση

and keep on playing...

2010-09-27T10:23:00.001+03:00

by hiriell

Αφήνουμε το ένα πιάνουμε το άλλο. Πως θα γίνει δηλαδή. Είπες τι αγαπάς, δεν θα μας πεις και τι μισείς; Είχε την απορία ο U.S.

Αχ και με βρίσκεις σε μια περίοδο που τα νεύρα είναι τσατάλια. Με την μύτη να τρέχει γάργαρη, κόκκινη κόκκινη σαν παντζάρι από το φύσημα, και ένα λαιμό που τον νιώθω λες και καταπίνω ξυραφάκια, είμαι ικανή να μισήσω τα πάντα.

Κι όμως…

Σκληρή κουβέντα το μισώ. ¨όχι μόνο να την ξεστομίσεις αλλά και ακόμη περισσότερο να την νιώσεις.

Δεν λέω πως είμαι ο καλός Σαμαρείτης, αλλά μίσος δεν έχω νιώσει. Μπορεί να ένιωσα αντιπάθεια, αδικία, αηδία, εκνευρισμό, θυμό, απογοήτευση…αλλά μίσος….όχι.

Δεν ξέρω, ίσως και όλα μέχρι τώρα στην ζωή μου να ήρθαν «εύκολα» ή εγώ να έχω μια θετική προδιάθεση απέναντι στους ανθρώπους. Άσε που ξεχνάω και εύκολα!

Θεωρώ ότι να μισείς, είναι ένα μικρόβιο που σου τρώει τα σωθικά. Σε βασανίζει, σου κλέβει όλη την θετική ενέργεια. Είναι μίζερο και χάσιμο χρόνου. Και δεν οδηγεί και πουθενά…ίσως μόνο στην αυτοκαταστροφή σου.

Συνεπώς αισθάνομαι πολύ χαρούμενη και πάνω από όλα ήρεμη που δεν έχω μπει σε αυτό το τρυπάκι.

Αφήνω μόνο ένα μικρό παραθυράκι…. Είπαμε καλή καλή, αλλά δεν ξέρεις σε τι μπορώ να μεταμορφωθώ αν κάποιος ποτέ τολμήσει να κάνει κακό στα παιδιά μου. Στην σκέψη και μόνο έχω αρχίσει να μεταλλάσσομαι σε ανθρωπόμορφο τέρας.

Και τότε το μίσος θα ναι πολύ λίγο!!

Όσο για τις 3 χειρότερες στιγμές της ζωή μου…χμμμμ…

¨Όπως προείπα, στη ζωή μου μέχρι τώρα, και ελπίζω να συνεχίσει έτσι, είχα τύχη, υγεία και αγάπη απλόχερα. Είχα και δύσκολες στιγμές, αλλά όταν τις αντιμετωπίζεις με αισιοδοξία προσπάθεια και πίστη, το βουνό μπροστά σου αρχίζει και μοιάζει με λόφο! Το πρόβλημα είναι το ίδιο. Αλλάζει ο τρόπος που ο καθένας μας το βλέπει και αντιμετωπίζει.

Εν κατακλείδι, 2 στιγμές έχω να θυμάμαι που με πόνεσαν:

Ο θάνατος της πολυαγαπημένης μου γιαγιάς. Που και πάλι, έχω καταφέρει να με πείσω πως κάπου εκεί έξω βρίσκεται και μουρμουράει όταν με βλέπει να ανάβω τσιγάρο!
Όταν πήγα το μικρό μου λουλουδάκι στο νοσοκομείο για πλύση στομάχου. Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου που άφησα εκτεθειμένο το πακέτο με τα τσιγάρα. Και σε παρακαλώ εσύ που έχεις μικρά, έχε το νου σου. Η κατάποση ενός και μόνο τσιγάρου μπορεί να αποβεί μοιραία!

Υ.γ. Κόφτω το ρημάδι το τσιγάρο, αφού σας χαλάει οικογενειακός , θα μου πεις και δεν θα έχεις και άδικο!!

Παίζω

2010-09-20T08:58:00.000+03:00

by BlackJack0919

Τι δηλαδή; Εγώ να μην παίξω; Είχα εκείνο το παραπονιάρικο υφάκι που υιοθέτησα από τον μικρό μου , όταν ξαφνικά άκουσα την λατρεμένη Glayki να φωνάζει

«Άντε, τι κάθεσαι! Παίξε μπάλα…»

Και έτσι είμαι εδώ για να γράψω τα 10 πράγματα που αγαπώ. Ομολογώ , πως δυσκολεύτηκα. Με την έννοια ότι το αγαπώ για μένα συνδέεται άμεσα με …έμψυχο υλικό! Δεν δένομαι ιδιαίτερα με αντικείμενα

Δίνοντας όμως στο ‘αγαπώ’ μια πιο ανάλαφρη πνοή…έχουμε και λέμε:

Χιόνι. ¨Οταν πέφτει στο βουνό ή στο ορεινό χωριουδάκι. Μου ενεργοποιεί όλες τις αισθήσεις. Το εκτυφλωτικό λευκό χρώμα, η αίσθηση ότι βουλιάζεις μέσα του όταν περπατάς και αυτή η σιωπή , που όμως την ακούς καθαρά, και σε αγκαλιάζει καθώς πέφτει αφράτο αφράτο…..
Το σαραβαλάκι μου. Δώρο για την επιτυχία μου! Όχι , όχι όταν πέρασα στην σχολή! Επειδή επιτέλους κατάφερα και την έβγαλα!! «Πήρες επιτέλους πτυχίο; YeaHHHHH” 13 χρόνια τώρα με έχει βγάλει ασπροπρόσωπη. Με έχει ταξιδέψει παντού στα ανέμελα χρόνια μου, έχει ακούσει χιλιάδες ιστορίες αγάπης, ζήλιας, έχει ανεχτεί τα νεύρα μου με συνέπειες σπασμένο συμπλέκτη 2-3 φορές…300.000 χιλιόμετρα στην πλάτη του και πάμε να τα …χιλιάσουμε!
Να φυλακίζω στιγμές με την φωτογραφική μηχανή. Με ένα μαγικό κλικ , και το δάκρυ, το χαμόγελο, η ανία , η διασκέδαση, όλα είναι εκεί για σένα. Να ξεπηδήσουν μέσα από το ασπρόμαυρο χαρτί και να σε ταξιδέψουν πάλι πίσω.
Να περπατάω ξυπόλητη. Σε κάθε ευκαιρία που μου δίνεται. Ποτέ δεν συμπάθησα τις παντόφλες! Χειμώνας –καλοκαίρι στο σπίτι ξυποληταριό. Υπέροχη αίσθηση να νιώθεις στις πατούσες σου την καυτή άμμο, το γαργάλημα στο γρασίδι, να τσαλαβουτάς στα νερά μέσα στις λακούβες…
Η πρώτη γουλιά μυρωδάτου ζεστού καφέ, και η πρώτη τζούρα του τσιγάρου το χάραμα στο μπαλκόνι. Όταν ο ήλιος πάει να ξεμυτίσει και η δροσιά του πρωινού σε κάνει να ανατριχιάζεις . Χουφτώνεις την κούπα για να ζεσταθούν οι παλάμες και φυσώντας τον καπνό χαμογελάς έτοιμη για τον αγώνα μιας νέας μέρας.
Τα βιβλία. Έχω ένα κόλλημα με τα παλιά βιβλία. Τα ταλαιπωρημένα, αυτά που έχουν χιλιο διαβαστεί, έχουν σημειώσεις στις σελίδες τους, είναι τσαλακωμένα και ξεφλουδισμένα. Στο περιεχόμενο δεν έχω ιδιαίτερη προτίμηση…δια βάζω τα πάντα!! Ότι πέσει στα χέρια μου. Αρκεί να υπάρχει μια γωνία δίπλα στο παράθυρο , με μπόλικες μαξιλάρες που τις λούζει το φως και βυθίζομαι!
Τα χαμόγελα με λακκάκια. Ε, τι να κάνουμε…αδυναμίες είναι αυτές! Θέλεις να με κάνεις να λιώσω; Σκάσε μου ένα λακκάκι!
Οι διαφημίσεις. Κουλό; Τρελαίνομαι για διαφημίσεις. Μικρές ολοκληρωμένες ιστορίες σε μερικά δευτερόλεπτα. Η παραμικρή λεπτομέρεια που έχει σημασία και κάνει την διαφορά. Και η μουσική επένδυση! Το βασικότερο ρόλο! Όπως κατάλαβες δεν με χαλάει καθόλου το…. ‘διάλλειμα για διαφημίσεις’!!
Τα ταξίδια. Κυρίως σε χώρες λιγότερο αναπτυγμένες, χώρες που βγάζουν ένα μυστήριο. Ταξίδι όμως χωρίς ταξιδιωτικό οδηγό. Να γνωρίσεις την πόλη μέσα από τους ρυθμούς τις καθημερινότητας της, να γίνεις ένα με το πλήθος και όχι απλά ένας τουρίστας. Να χαρείς τις μυρωδιές της και τον παλμό της στις λιγότερες φωτεινές γωνίτσες της. Χωρίς μουσεία και τρανταχτά μνημεία.
Μουσική – χορός. Δεν χρειάζονται επεξηγήσεις…απλά…. «φεύγεις» είσαι αλλού. ¨Ότι δεν μπορεί να πει το στόμα το λέει όλο σου το κορμί. Εκτόνωση.

Αυτά τα ολίγα που λές. Πάνω από όλα όμως μην ξεχνιόμαστε, αγαπάμε τον εαυτό μας για να μπορέσουμε να αγαπήσουμε και όλα τα άλλα….

Μάλλον είμαι η τελευταία των Μοϊκανών . ¨Ολοι οι άλλοι το παίξατε το παιχνιδάκι, δεν έμεινε και κανείς να καλέσω! Αν με ακούνε οι:

Chipipiru. Pink Fish. παρακαλώ ελεύθερα κάντε παιχνίδι. Αν πάλι βαριέστε understood.

Cu ;-)

p.s Αγαπώ Massive Attack όπως κατάλαβες….!

Ποιος είπε ότι χαλάρωσε;;

2010-09-11T20:17:00.000+03:00

Μια κουβέντα είπαμε και εσύ την έδεσες σχοινί κορδόνι! Είπαμε …γυρίσαμε ορεξάτοι από τις διακοπές, αλλά έλεος. Με το που μπήκε ο Σεπτέμβρης με άρπαξες από τα μαλλιά. Τρέχω και δεν φτάνω.
Σου έχει τύχει να έχεις τόοοσα πολλά να κάνεις και τελικά να κάθεσαι αποσβολωμένη στον καναπέ με ένα ηλίθιο βλέμμα στο κενό και να μην ξέρεις από πού να αρχίσεις;
Έτσι! Είναι και αυτό το μαμο-σύννεφο σήμερα , που κόβει βόλτες από πάνω…μια φεύγει ο ήλιος μια έρχεται …και ενώ εσύ σκέφτεσαι βροχή και ρομαντζάδα εγώ ωρύομαι « αποφάσισε επιτέλους, να ξέρω! Να βάλω πλυντήριο ή όχι !!!»
Ανακαίνιση παιδικού δωματίου. Βάψιμο, αγορά κουκέτας και συναρμολόγηση (διότι IKEA και αν θέλεις φθηνά , σκάσε και βίδωνε). Μπορείς να φανταστείς καλέ μου φίλε, ότι όταν είναι να βάψει το δωμάτιο ο καλός μου, όλα τα έπιπλα, παιχνίδια, βιβλία χίλια μύρια τα βγάζει έξω. Και το ερώτημα είναι . Πού τα πάει;
Χα, μικρέ αθώε!
ΌΠΟΥ ΝΑ’ ΝΑΙ. Στο σαλόνι…στο γραφείο…στο μπαλκόνι…δεν μας απασχολεί. Αρκεί να αδειάσει το παιδικό.Στο σημείο αυτό το Kallinaki κάθεται πάνω στην ροζ μπάλα jumping που ξάφνου βρέθηκε στο διάβα της και κλαίει με μαύρο δάκρυ.
Τελικά τελείωσε το δωμάτιο και άφησε πίσω του συντρίμμια… Που σημαίνει : Σκύψε ευλογημένη πιάσε σπάτουλα , κουβά και σφουγγαρίστρα και ξεκίνα.. Ο ευλογημένος ότι ήταν να κάνει το έκανε.
Με τα χέρια παπαριασμένα από το νερό, χαμογελάω σαρδόνια σκεπτόμενη ότι τον επόμενο μήνα έχω γενέθλια….θα το πληρώσεις ακριβά!!!

Εγώ εντωμεταξύ κάπου είχα δει στο νετ κάτι super stickers (αυτά εδώ) που μου άρεσε σαν ιδέα για τον τοίχο. Από την μια η οικονομική κρίση από την άλλη η ανυπομονησία μου, αποφάσισα! Δεν μαμείς; Θα τα ζωγραφίσω μόνη μου. Βέβαια υπάρχουν πολύ καλύτερα & τρυφερούλικα για το παιδικό (δες). Αλλά είπαμε , πιάνει το χέρι μου δεν είμαι και μάγος!

Τατάαααααα…

Τα χρώματα που έβαλα είναι αυτά που διακρίνεις στην έγχρωμη λεπτομέρεια .
Είπα να την επεξεργαστώ λίγο την photo να βγει πιο artistic βρε παιδί.

Αυτό ήταν το 1 από τα πολλά που μου έπεσαν με το ‘τζα’ του Σεπτέμβρη. Τα υπόλοιπα στο επόμενο…ΔΕΝ προλαβαίνω τώρα λέμε!
;-)

Back

2010-08-23T12:36:00.000+03:00

Η τσάντα με τα μαγιό και τις πετσέτες παρατημένη σε μια γωνιά του γραφείου. Έξω από τα νερά της όπως και εγώ. Τι έγινε παιδιά; Τελείωσε;

Φέτος ήταν από τα καλοκαίρια που απόλαυσα. Γιατί ήταν χύμα στο κύμα…κυριολεκτικά!
Μπορεί να έβγαλα και λέπια…για να δώ…
Η άμμος και η αλμύρα πότισαν το δέρμα. ¨Ολη μέρα στη θάλασσα. Τροχόσπιτο σ’ένα οικοπεδάκι 200 μέτρα από το κύμα. Εμένα προσωπικά μου κάνει 5άστερο ξενοδοχείο και βάλε. Αρνούμαι να κλείνομαι σε τοίχους όσες ανέσεις και αν μου προσφέρουν. Είμαι τσιγγανοκατάσταση τι να λέμε.
Πάει να χαράξει και εγώ σε μια ξαπλώστρα δίπλα στο πηγάδι (υπερπαραγωγή αν έχεις μάνα ψωνισμένη με διακόσμηση!! ) να απολαμβάνω την πρωινή δροσιά ξυπόλητη παρέα με τους φίλους μυρμηγκάκια. Διάβασμα, πολύ διάβασμα. Άργησα λίγο άλλα το διάβασα τελικά. «Το νησί» της Victoria Hislop, και τώρα ανυπομονώ να δω και την σειρά στο Mega…Και διάβασα επίσης και «Το νησί κάτω απ’ τη θάλασσα» Ιζαμπέλα Αλιέντε.
Τώρα που το σκέφτομαι…πολύ νησί βρε αδερφέ…λες να μου έλειψε υποσυνείδητα το νησί από Κ; Μπουαχαχα . No way my friend

Πρωινή βουτιά πριν ακόμη ξυπνήσουν οι υπόλοιποι. Στην παραλία ελάχιστοι. Γενικώς η συγκεκριμένη παραλία είναι από τις ελάχιστες που ευτυχώς την λές ανεκμετάλλευτη (προς το παρόν). Και έχει κάτι νερά!!! Σε λίγη ώρα καταφθάνει και ο Πορτοκάλις με τα παγωμένα φραπεδάκια στο χέρι. Στο ένα, γιατί στο άλλο κουβαλάει τις πετονιές με τα δολώματα…. Έχουμε και ένα πάθος τι να κάνουμε! Όχι αγάπη δεν θα σε ακολουθήσω στα βραχάκια…δεν έχω την υπομονή να περιμένω με τις ώρες πότε θα τσιμπήσει το μαμημένο, άσε που όσες φορές ήρθα με φώναζες ‘γκαντεμόσαυρο’.
Κάτω από την ριγέ ομπρελίτσα μου , με τα βιβλία και τις μουσικές είμαι θαύμα! ¨Όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει και οι καυτή άμμο σου καίει τις πατούσες …βουτιά! Και μετά και άλλη …κι άλλη…. Τα πρωινά ήταν δικά μου! Με λες μοναχική; Μπορεί…το είχα όμως τόσο ανάγκη.

Το απογευματάκι ξαναενώνεται η οικογένεια! Έρχονται τα ζουζουνόπαιδα με τον απογοητευμένο τις περισσότερες φορές ψαρά και γίνεται το σώσε. Όχι μην προτρέχεις… είμαι και εγώ από αυτούς που απεχθάνοντε τις θορυβώδεις οικογένειες με τα τζιμπράγκαλα και τις φωνές του στυλ…. ‘Μιχαλάααακιιιιιιι έλα να φας τα κεφτεδάκια σου’.
Η μεγάλη ξετρελαμένη που έμαθε να κολυμπάει χωρίς μπρατσάκια , να κάνει βουτιές από τους ώμους του πατέρα της . Ο μικρός προτιμούσε να χτίζει κάστρα για την πριγκίπισσα του…(εμένα εννοώ αγάπη μου….δεν υπάρχει άλλη!!! :-p )
Δεν φεύγαμε από την θάλασσα μέχρι να δύσει ο ήλιος. Παιχνίδια, βουτιές, κουβαδάκια, πυργάκια, κοχύλια για βραχιολάκια ….ρακέτες…(μη φωνάζεις, εκείνη την ώρα οι περισσότεροι την είχαν κοπανίσει).

Το βραδάκι τα παιδιά πέφτουν κατάκοπα από την κούραση νωρίς για ύπνο. Εμείς ανάβαμε τα φαναράκια , αρπάζαμε τις παγωμένες μπυρίτσες και είτε αναλύαμε την δημιουργία του σύμπαντος, είτε κουτσομπολεύαμε το σούπερ ντούπερ κωλαράκι που έκανε ηλιοθεραπεία δίπλα μας. Στο τάβλι δε, έχω να πω ότι έχανα το ένα παιχνίδι μετά το άλλο, αλλά δεν με χάλαγε διόλου μια και όποιος κέρδιζε ζητούσε ότι ήθελε από τον χαμένο. Δεν είναι δύσκολο να φανταστείς τι μπορεί να ήθελε …. ;-). Δεν γουστάραμε μπαράκια , ούτε βόλτες στα τουριστικά. Θέλαμε απλά για λίγο να ξαναβρούμε ο ένας τον άλλο, όπως τότε που ήμασταν φοιτητές.

Γύρισα γεμάτη, ξεκούραστη, 2 τόνους πιο ανοιχτή απόχρωση από την νέγρα Σαριτέ στο βιβλίο της Αλιέντε…, με δερματάκι βελούδο από την καθημερινή απολέπιση στην αμμουδιά, σε μια ημιάγρια κατάσταση μια και ήμουν τόσο καιρό εκτός πολιτισμού (no tv, no εφημερίδα), χωρίς βαλίτσες μα ρούχα μια και το μόνο κομμάτι ύφασμα πάνω μας ήταν το μαγιό. Και πάνω από όλα ορεξάτη για το Φθινόπωρο που έρχεται!
Enjoy…..

SpLaSh

2010-07-21T10:47:00.003+03:00

3......2........1........Βουτάμεεεεεεεεε!

by doktorbibber

Τρελλές διακοπές πουλάκια μου. Για λίγο ή για πολύ αφήστε τα όλα πίσω.

Χαλαρώστε...ξεδώστε...γελάστε...πλακωθήτε αμα λάχει εκτόνωση είναι και αυτό.

Κάντε έρωτα

-ναι...ναι..μη φωνάζεις το έγραψα...

-το θέμα είναι να το κάνεις κιόλας!

Γενικώς κακομάθεται τον εαυτό σας. Και αν έχετε παιδιά, για λίγες μέρες αφήστε τα στη γιαγιά. Μια χαρά θα περάσετε και μόνοι. Όσο για τα παιδιά...αυτά θα περάσουν σίγουρα καλήτερα. Ά λλωστε είναι γνωστό ότι...

what happens at grandma's house...STAYs at grandma's house!!

Φιλάκιααααααα τα λέμε μετά τις 20 Αυγούστου!!!

4

2010-07-14T10:54:00.004+03:00

Αγαπουλίνο μου, τσουρεκάκι μου, μικρό μου αγγελουδάκι που μεγάλωσες και εσύ.
Εσύ που κάνεις τις πιο γλυκές αγκαλίτσες και δίνεις τα πιο ζουμερά φιλάκια.
Που έχεις την αδελφή σου για πρότυπο και ξεκόλα λιγάκι , γιατί να ντύνεις και να χτενίζεις τις κούκλες της, όσο περνάει ο καιρός δεν μου φαίνεται και τόσο χαριτωμένο!!! (…λουλούδι μου κάνε ότι θέλεις!! Δικές μου ανασφάλειες είναι αυτές)
Και που είσαι τόσο μα τόσο ευαισθητούλι και τρυφερούλι και γκρινιαρούλι.
Και σαν Καρκινάκι που είσαι θα σε φάνε οι σκρόφες , οι μέγαιρες!
Που άμα τις πιάσω θα τις χτυπάω κάτω σαν χταπόδια τις λυσσάρες!

Σ’ αγαπώ,
Η μαμά

Η συνέχεια...

2010-07-01T11:07:00.003+03:00

από ..... τότε!

Ήμουν υπό την απειλή ψαλιδιού.
-Αν δεν το σχεδιάσεις ΤΩΡΑ πες αντίο στο αγαπημένο σου πορτοκαλί φορεματάκι..
-κοραλλί είναι άσχετε.
-Πλακίτσα πλακίτσα; Κοραλλί κορδελίτσες θα το κάνω .
Τον έβλεπα να με κοιτάει με εκείνο το χαιρέκακο ύφος από τον καναπέ , σχίζοντας τον αέρα με το ψαλίδι λες και κρατούσε katana. Ααααα παρεμπιπτόντως τσιμπώντας και τα Popcorn που μόλις είχα φτιάξει.
-Αν σου ξανακάνω εγώ popcorn…
-Μιλάς πολύ και δεν βλέπω να κάνεις τίποτα. οκ λοιπόν…
-ΜΗΗΗΗΗηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

Και έτσι με αυτά και με τα άλλα, μετά από 1 ολόκληρο χρόνο υπέκυψα. Σχεδίασα το tattoo μετά κόπων και δακρύων. Να προσθέσω και την ψυχολογική βία.
Αυτό είναι.

Σου αρέσει; Του πορτοκαλένιου πάντως μια χαρά του άρεσε. Αφού βέβαια έκατσα και του εξήγησα που είναι τα ωραιότατα ονοματάκια μας. Του γιου της κόρης και φυσικά (αλίμονο μην το παρέλειπα) το δικό μου. Βέβαια χρησιμοποίησα αναγκαστικά τα υποκοριστικά διότι στην αντίθετη περίπτωση θα έπρεπε να το χτυπήσει σε όλη την πλάτη για να χωρέσουμε!

Λέει; Δεν λέει!! ;-)

Το μήλο κάτω απ΄την μηλιά θα πέσει....

2010-06-07T10:14:00.002+03:00

by xXArkham-AsylumXx
Σε γενικές γραμμές είμαι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Θέλω να υπάρχει μια ισορροπία και μια ηρεμία γύρω μου. Τους καυγάδες τους αποφεύγω σαν τον διάολο το λιβάνι. Ξέρεις τώρα, να το συζητήσουμε χαλαρά το θέμα βρε αδερφε, να βγάλω και ποτάκι, ξηροκάρπιο, χαλαρή μουσική…. Φωνές και τσιρίδες με αποδιοργανώνουν. Πως λέμε το αντίθετο του Mr Πορτοκάλι, α, γεια σου! (Άσχετο, αλλά ποστ δικό μου και να μην την πω λιγουλάκι στον Πορτοκαλένιο μου γίνεται; δεν γίνεται)
Οπότε σαν μέγας διπλωμάτης και Ζυγός, είχα την πεποίθηση (τρομάρα μου) ότι σαν γονέας πια θα τα πηγαίνω μια χαρά με τα παιδιά , θα τα κατανοώ, θα έχω την υπομονή μαζί τους, θα τα φέρνω με τα νερά μου κτλ, κτλ.

Αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα, εδώ γελάμε .

Είχα ξεχάσει την κατάρα της μάνας! Διότι ναι, τώρα που μεγάλωσα έμαθα. Σαν έφηβη όμως και λίγο παραπάνω ήμουν πολύ κωλοπαιδάκι. Και μάλιστα ένα ιδιαίτερα ειρωνικό κωλοπαιδάκι (αυτό το κουσούρι ομολογώ το έχω κρατήσει). Οπότε αφού είδε και απόειδε η μάνα μου …ένα βροχερό απόγευμα του ’88, έριξε τους κεραυνούς της, βρόντηξε και άστραψε και ξεστόμισε την κατάρα , που όπως διαπίστωσα έπιασε τόπο
- Tι να σου πω, τι να σου πω! Μωρέ θέλω να κάνεις μια κόρη….ίδια με σένα να είναι…ΙΔΙΑ!!!!!!

Περιστατικό.
Η κόρη μου είναι 6 χρονών. Πανέξυπνη (εννοείται), πανέμορφη (αλοίμονο, μα συγνώμη…δεν ακούς, ίδια με μένα δεν είπαμε;!!!), γλυκό και τρυφερό (όταν θέλει) και συνήθως φωνακλού (σαν τον πατέρα της) και στην κοσμάρα της (σαν την μάνα της) .
Παίζει με τον αδερφό της. Την φωνάζω να της πω…Ζαρτ…Την ξανά φωνάζω
Ωέοοοοο…μίλησε κανείς; Πηγαίνω μπροστά της, της μιλάω και αυτή παράλληλα συνεχίζει να μιλάει στον αδερφό της.
Κάτι κοχλάζει μέσα μου, καπνοί βγαίνουν από τα αυτιά μου, είμαι έτοιμη να αρχίσω να γκαρίζω και να χτυπίεμαι στα πατώματα. Αλλά η ψυχραιμία θριαμβεύει. Θυμάμαι το επεισόδιο 95 του Νταντα σε άμεση δράση. Την στέλνω στο δωμάτιο της τιμωρία με την απαίτηση να κάτσει να σκεφτεί τι έκανε και να βγει να μου ζητήσει συγνώμη (μη σου πω γονατιστή να μου πλύνει με τα δάκρυα τα πόδια!!) Περνάει κανα 10λεπτο και η πόρτα του δωματίου ερμητικά κλειστή. Μπαίνω μέσα και με ύφος αξιωματικού των Ες ες….
-Σκέφτηκες;
-…..(παίζοντας με τις κούκλες)…εεεε….όχι ακόμη αργότερα….
Τα δόντια κάνουν ένα ανατριχιαστικό ήχο καθώς συνθλίβονται το ένα μετά το άλλο από την πίεση, τα νύχια μου έχουν μπηχτεί βαθιά και έχουν ματώσει τις παλάμες, το αίμα έχει ανεβεί στο κεφάλι και κοντεύει να πεταχτεί από τα αυτιά, ενώ τα μάτια μου γυρίζουν ανάποδα.
Την βγάζω έξω και της ΠΙΑΝΩ το αυτί.
- Κοίτα κακομοίρα μου να μάθεις να έχεις τρόπους, και να μην αντιμιλάς στην μαμά…
- (πριν τελειώσω την φράση μου) Αν θέλεις,αν…. μπορείς να το τραβήξεις κιόλας! (το αυτί)

Τυχαίο; Δεν νομίζω…
Α, ρε μάνααααααααααααααα

¨Ολα τα' χε η Μαριωρή....

2010-05-25T10:37:00.003+03:00

by SynthTwins

Ήταν ένα ωραιότατο ανοιξιάτικο πρωινό 13 Απριλίου. Κατέβηκα κέντρο να χαζέψω βιτρίνες. Πάνω κάτω την Μητροπόλεως, Τσιμισκή…Αγ. Σοφίας… Τώρα το ξέρω.

Ήταν μοιραίο τα βήματα μου να με οδηγήσουν στην Σβώλου. Περνάω μπροστά από το Nico’s Tattoo, και ξαναγυρίζω. Ω, ναι. Αυτό μου λείπει , ένα σκουλαρικάκι στην μύτη! Θυμάσαι εδώ που κορόιδευα; Οκ, μπορείς να πάρεις τώρα την εκδίκηση σου.
Μπαίνω, με αναλαμβάνει τσακ μπαμ ο τύπος και έτοιμη σε 4 λεπτάκια.
Μου αρέεσειιιιι!
Βέβαια στην αρχή αλληθώριζα με κίνδυνο μόνιμης βλάβης στο μάτι (εκτός της βλάβης στον εγκέφαλο) γιατί όλο με ενοχλούσε στην όραση (καλά μαρί, κουμούτσα έβαλες;)
Μπα; Γιατί; Οι Ινδές είναι πιο έξυπνες που το κάνουν χρόνια, για να έχουν λέει αντοχή στον πόνο κατά την γέννα και την έμμηνο ρύση.
-μόνο που αυτές το κάνουν στο αριστερό ρουθούνι βλαμένη. Εσύ το έχεις στο δεξί!
Μα είδες; Ένα πράγμα σωστό να κάνω στη ζωή μου!! Γκούγλαρε κυρία μου πριν πας να τρυπηθείς….σκέτη μόστρα χωρίς θεραπευτικά ευεργετικά αποτελέσματα; Τςτς.
Τώρα παλιμπαιδισμό το λες αυτό; ¨Όχι δεν το λες. Σιγά τα ωα. Εγώ κόσμημα το βλέπω και πολύ διακριτικό. Κάλιο αργά παρά ποτέ. Γενικώς μια καθυστέρηση την έχω στη ζωή μου. Τελείωσα την σχολή και στα 26 αποφάσισα να αρχίσω το τσιγάρο. Ναι, σωστά το κατάλαβες…δεν ήταν μια παιδική τρέλα και μαγκιά…όοοχιιιιιιι
Ήταν μετά από ώριμη σκέψη (τρομάρα μου).
Και τώρα στα 36 χτυπάμε και ένα nose piercing. Ωιμέ στην επόμενη 10ετία τι με μέλλει;;;;;
Άνθρωπος…¨Οσο γερνάει ξεμωραίνεται!
Πάντως το θετικό (;) είναι ότι περνάει απαρατήρητο. Ή δεν το βλέπουν, ή το βλέπουν αλλά μου λένε ότι λες και πάντα το φορούσα….
Συμπέρασμα. Έκατσε καλά στο μυτάκι ;-)

Κι όμως είμαι ακόμα εδώ!

2010-05-18T09:05:00.002+03:00

by augenblicke

Σακατεμένη βεβαίως βεβαίως, αλλά είμαστε σε φάση ανάρρωσης।
Σακατεμένη ψυχολογικά, κουρασμένη, σμαράλια αλλά δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλα νεκροθάφτη.
Μην αγχώνεσαι …δεν είναι κάτι τραγικό, είναι κάτι σπαστικό.
Εδώ και 1,5 μήνα δεν μπορώ να ηρεμήσω σπίτι μου. Το διαμερισματάκι φούλ στις επισκέψεις.
Πρώτα και καλύτερα τα πεθερικά ήρθαν από το νησί και στρογγυλοκάθησαν 15 μερούλες. Καλά θα πάθεις σοκ με αυτά που τράβηξα (εκτενέστερη ανάλυση σε άλλο ποστ…δεν γίνεται κάπου πρέπει να τα βγάλω και εγώ η γυναίκα!!!).
Και μετά από μια βδομαδούλα, (μ’ άφησαν να πάρω μια ανάσα) κατέφτασαν το κονιαδάκι με την γυναίκα και το μωρό. Βάλε 2 βδομαδούλες να’χουμε.
Τώρα είμαι σε φάση που νομίζω ότι έχω κουφαθεί (κυριολεκτικά), βλάβη στα αυτιά….δεν μπορεί…τόση ησυχία …
Το κομματάκι αφιερωμένο στο κ Πορτοκάλλι ;-)
Η επόμενη βαλίτσα στο σπίτι θα είναι η δική μου!!!!!

εμμονές, φοβίες...κολλήματα...

2010-03-08T10:10:00.004+02:00

byZebayo

Ου…να φαν κι οι κότες. Φοβίες που υπήρχαν από πάντα στο μυαλό μου και νέες που δημιουργηθήκαν έτσι για να με παιδεύουν.
Από μικρή με θυμάμαι να έχω ένα τρομερό άγχος όταν πέφτω να κοιμηθώ, να μην κρέμονται τα πόδια μου έξω από το κρεβάτι. Όχι αγάπη μου, δεν είναι ότι είμαι 2 μέτρα γυναίκα και δεν με χωράνε τα κρεβάτια! Είναι ότι καραδοκεί ο μπαμπούλας από κάτω και μόλις ξεμυτίσει το ποδαράκι από το πάπλωμα τσούπ το άρπαξε!
Μη σ’ ακούσω να γελάς!
Τα καράβια. Μπαίνω και αρχίζει η ταχυκαρδία. Με την άνεση του πάω να πάρω ένα καφεδάκι από το κυλικείο, ψάχνω απεγνωσμένα εξόδους κινδύνου, σωσίβια και σωστικές λέμβους. Καλά δεν το συζητώ να έχει και 5-6 μποφόρ….ψυχρολουσία Άλλα βέβαια, αυτό είναι παιδικό τραύμα από τότε που παιδάκι με σούρνανε οι γονείς στο γύρω τις Κεφαλλονιάς και της Ιθάκης με μια σαβουρόβαρκα και 35 μποφόρ…θαλασσοπνιγήκαμε!

Νέα φοβία που προέκυψε με τις γέννες των 2 ζουζουνίων είναι η εξής. Κάθε βράδυ πριν πάω για ύπνο σκύβω κοντά στα προσωπάκια τους να αισθανθώ την ανάσα τους στα μάγουλα μου . Έτσι είμαι σίγουρη ότι είναι αναπνέουν και όλα καλά!

(Τρέχα ..τρέχα …το πορτοκάλι είναι για δέσιμο!)

Εμμονές και κολλήματα. Ετοιμάζομαι να βγώ από το σπίτι. Παίρνω τσάντα , τσεκάρω θερμοσίφωνα, κουζίνα, ηλεκτρικές συσκευές , οκ όλα κλειστά. Κλείνω πόρτα , κλειδώνω κατεβαίνω κουνάμενη σινάμενη. Βάζω το κλειδί στο αυτοκίνητο και τότε κάνουν ντού και φωνάζουν….
«το θερμοσίφωνο το έκλεισες; Την κουζίνα; Μήπως όχι;…Αφού το τσέκαρα…Λές;»
Άντε πάλι πάνω. Ξεκλείδωμα …διπλοτσεκάρισμα. Χάθηκε ο κόσμος να είχα ασανσεροφοβία; Τουλάχιστον με τόσα ανέβα κατέβα θα έχανα και κα’ να κιλό!
Υπόψη ότι το ίδιο συμβαίνει με το αυτοκίνητο, ξέρεις …(που να ξέρεις , εγώ είμαι η τρελή) ..έβαλα χειρόφρενο; Έκλεισα τα παράθυρα; Κλείδωσα; Βέβαια εδώ το φαινόμενο είναι πιο ήπιο διότι δεν νομίζω να κλέψει κανείς αυτό το σαράβαλο! Χάρη θα μου κάνει στην τελική.
Άλλο. Ε, ναι έχει κι άλλο…
Πριν ξαπλώσω για ύπνο, πρέπει απαραιτήτως να έχω δίπλα στο κομοδινάκι και ένα μπουκάλι 1,5 λίτρο νερό. Γεμάτο εννοείται. Τι; Και αν διψάσω μέσα στην νύχτα; Να μην έχω λίγο νεράκι ; Ομηρικοί καβγάδες με τον καλό μου, που τόλμησε να μου φέρει το μπουκάλι μισογεμάτο!
- αφού δεν θα πιεις ούτε το 1/3 ρε συ πορτοκάλι μη μου σπας τα νεύρα.
- Δεν έχει καμία σημασία!!
Γενικώς με το νερό έχω θέμα. Πίνω πολύ , κοντά στα 5 λίτρα την ημέρα, και στην ιδέα και μόνο ότι μπορεί να βρεθώ κάπου χωρίς νερό…στεγνώνει ο λαιμός μου.

¨Όταν μιλάω στο τηλέφωνο, γράφω σε χαρτί σκόρπιες λέξεις από την συζήτηση. Ήρθε…αεροπλάνο….Πέτρος….δουλειά….λείπει…
Στο τέλος αν το πάρεις στα χέρια σου αυτό το ανακάτεμα από λέξεις σκορπισμένες όπου να’ ναι στο χαρτί, καταλαβαίνεις με ποιον και γιατί μιλούσα!

Δεν σου λέω άλλα γιατί σε βλέπω …με βλέπεις με μισό μάτι…Ο κυρ ψυχολόγος θα το πει ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και παθολογική μανία. Μμμμ τόσα ξέρει τόσα λέει …δεν κοιτάει την καμπούρα του καλύτερα!
I will survive!!

Invisible

2010-02-27T09:53:00.003+02:00

by Jenniholma

Είναι μια από αυτές τις μέρες. Τις γκρι, τις μωβ . Ξυπνάω και προσπαθώ να ανοίξω τα μάτια. Κάνω να σηκωθώ. Πρέπει; Γιατί να μην μείνω ξαπλωμένη όλη μέρα; Σηκώνομαι και αισθάνομαι βαριά σαν ελέφαντας. Μετά βίας φτάνω στο μπάνιο να ρίξω λίγο κρύο νερό στο πρόσωπο μου. Με κοιτάζω ..καμία σκέψη κανένα σχόλιο.
Μηχανικά βάζω νερό στον βραστήρα , ρίχνω 2 κουταλάκια καφέ.
Περιμένω…Αισθάνομαι σαν να έχω κουφαθεί. ¨Όλοι οι ήχοι λες και φτάνουν στα αυτιά μου από το υπερπέραν! Ζαλούρα και θολούρα.
Δεν θέλω να κάνω τίποτα σήμερα. Να στέκομαι μόνο και να παρατηρώ. Σαν να μην είμαι εδώ. Την μέρα να περνά , τα παιδιά να παίζουν, τον καλό μου να τους φωνάζει όταν πλακώνονται , όλη την καθημερινή ρουτίνα και εγώ από έξω, ο αόρατος άνθρωπος. Άραγε υπάρχει διαφορά στο είμαι δεν είμαι;
Θέλω να μην υπάρχω σήμερα.

Executive summary conclusion

2010-02-16T14:07:00.000+02:00

Δεν μπορώ! Πεθαίνω!

Το σμαραγδί φόρεμα...

2010-01-25T11:14:00.003+02:00

…που βάζει φυτίλια!

Δεν το έχεις αγάπη . Ας’ το σου λέω ..κλαψ και λυγμ, δεν ανήκεις σε αυτούς.
Τους λίγους και εκλεκτούς! Εκείνους…ωωωω...εκείνους.
Ποιους; Το βλέπεις το φορεματάκι; Σούπερ, ε;
Δεν το διάλεξες εσύ, όμως!!
Και στο δείχνω όχι για να κοκορευτώ για το φορεματάκι (παίζει και αυτό). Αλλά γιατί είναι ένα σικ φορεματάκι, σε ένα φίνο χρωματάκι!

Που σημαίνει αγάπη μου ΔΕΝ είναι:

1ον λουλούδια.
Οκ, λουλούδια μία, λουλούδια 2, λουλούδια 3…φτου και βγαίνω. Πρώτο τραπέζι πίστα εσύ! Ωραία τα άνθη μωρό…αλλά…αλλά…λυπήσου με, πόσο ρομαντισμό να αντέξω η γυναίκα! Την επόμενη πήγαινε και κάνε μια ωραιότατη ανθοδέσμη στο μανάβη ..τουλάχιστον τα μπρόκολα τρώγονται κιόλας!

2ον εσώρουχα.
Δεν συμβαίνει στην ίδια συχνότητα με τις μαργαριτούλες, άλλα έχει συμβεί και αυτό. Σε παρακαλώ να μην επαναληφθεί γιατί θα αρχίσω να υποψιάζομαι ότι δεν σου αρέσουν τα ωραιότατα λευκά βαμβακερά βρακάκια μου!! Κάτι σαν να λέμε… «μωρό φόρα κανένα ξε@#@λο να γίνει τζερτζελές βαρέθηκα!!» Είναι δίκοπο μαχαίρι η συγκεκριμένη επιλογή. Be aware!!

3ον ότι να' ναι
Την φορά εκείνη , τότε που ο Μπελ ανακάλυψε τον τηλέγραφο, και μου αγόρασες ένα μπουφάν (τζίζους, μπουφάν!! Τι εκλεπτυσμένη επιλογή) το αγόρασες σε λάθος νούμερο!!! Μωρό…συγκεντρώσου! Τόσα χρόνια τι χαϊδολογάς κάτω από τα σεντόνια; Να μην ξέρεις το size της γυναικούλας σου; Και σου δίνω το ελαφρυντικό ότι το πήρες μεγαλύτερο! Στην αντίθετη περίπτωση που δεν μου χώραγε θα με έβρισκες με το τασάκι στο χέρι να ουρλιάζω «μου λες κατάμουτρα ότι πήρα κιλά ε;. ¨Ότι έγινα θωρηκτό και δεν μου μπαίνει τίποτα…ουααααα. Είσαι κακιασμένος ύπουλος και δειλός.»

Τι θέλω το Portokalli; Να διαλέξεις μια φορά μόνος σου ένα …προνομιακό ρούχο για μένα . Δεν είναι η κίνηση, είναι το είδος του ρούχου που θα διαλέξεις και φυσικά το γεγονός ότι το διάλεξες μόνος! Δείχνει ότι επιτέλους προσέχεις τι φοράω, ξέρεις το γούστο μου, το νούμερο μου, το ψάχνεις….
Η έκπληξή μου αν το φορεματάκι το αγόραζες εσύ θα ήταν ….δεν θα το μάθεις ποτέ!! Υπόψη θα είχες πολλά οφέλη!! ;-)
Πρέπει να ενσωματώσουμε νέες λειτουργίες στο λογισμικό σου, ως προς το τι και πως πρέπει να ψωνίζεις στην καλή σου!

Υ.γ1. Τα credits για το φορεματάκι πηγαίνουν στον Brother! Γεια σου καμάρι μου, αστέρι μου! Το ‘χει η οικογένεια το καλό γούστο παιδί μου. Τυχερή αυτή που θα σε πάρει! Φτου φτου.

Καταπίεση

2010-01-21T11:19:00.004+02:00

by Your-Puppet-No-More

Βλέπεις κάθε καρυδιάς καρύδι στο μαγαζί.
Γέρους, παιδιά, ξινούς , γλυκούς, κακιασμένους, βαριεστημένους, όμορφους άσχημους...και πάει λέγοντας. Επειδή είναι τακτικοί πελάτες τους έχουμε βγάλει παρατσούκλια.

Ήρθε ο βαριέμαι που ζω…α, καλώς την μαντάμ σουσου, μπα..πως το’ παθε και ήρθε και σήμερα ο έχω καβούρια στην τσέπη και άλλα τέτοια χαζοβιόλικα να περνά η ώρα.

Από το καλοκαίρι που τους είδα πρώτη φορά έγιναν οι αγαπημένοι μου.
Ένα ζευγαράκι φευγάτο. Νεαρά παιδιά γύρω στα 25, μαζί με ένα αγγελουδάκι ξανθό μωρουλάκι. Ο μπαμπάς ξυρισμένο το κεφάλι έχοντας αφήσει μια μακριά πλεξούδα πίσω μέχρι τη μέση, η μαμά μια κούκλα, με μαλλί ροζ της Μπάρμι (που της πάει τρελά όμως)με σκουλαρίκια στη μύτη, στα φρύδια ..τα γνωστά. Το μπεμπουλάκι μέχρι στιγμής χωρίς συγκεκριμένο ίματζ!!
Είναι τόσο μα τόσο χαμογελαστά παιδιά και τόσο ευγενικά που σε κάνουν χώμα!
Έρχονται με το σαραβαλάκι τους και πληρώνουν βγάζοντας ένα κουτάκι με ψιλά. Δεν τους λες φραγκάτους. Ποτέ δεν στραβομουτσουνιάζουν , έχουν μια ατάκα να σου πουν να πέσεις να χτυπιέσαι, μιλάνε μεταξύ τους τόσο σιροπιαστά που λιώνεις. Κυριολεκτικά είμαι φαν τους!

Ήρθαν εχθές.
Ρε συ Μπάρμι τι το έκανες το μαλλί;
Με κοιτάζουν περίεργα, ψάχνω και δουλειά…. Το έβαψα μαύρο.

Σαν τα κοράκια με τα μαύρα πολυτελή τζιπάκια τα μαύρα τζάμια , τα μαύρα κοστούμια τους μαύρους χαρτοφύλακες…τις μαύρες ψυχές.

Punch...to feel free

2010-01-14T15:10:00.004+02:00

by hoscakallll

Η φίλη Ελένη μου εξιστορεί περιστατικό. Και έχω βγάλει σπυριά από τα νεύρα!
Κάλεσε την καλή της φίλη ‘ Στρίντζο Κατίντζο’ για τραπέζι στο σπίτι με τον καλό της ‘ ότι πει το γυναικάκι μου’.

Ματς μουτς τα κλασικά, κάθονται στο αναπαυτικό καναπεδάκι. Πάει το Ελενάκι κουζίνα ..

Φτου σου 1. Μα καλά …μας κάλεσες για φαγητό και δεν έχεις στρωμένο τραπέζι;
Εγώ είχα κατά νου ότι τα φιλαράκια συνήθως λένε, κάτσε να σε βοηθήσω …

Φτου σου 2. Ρε συ, πάλι πάχυνες; Καλά τι δίνεις τζάμπα λεφτά στην διαιτολόγο;

Φτου σου 3. Κλεφτή ματιά στην κρεβατοκάμαρα….Το κρεβάτι σου δεν το έστρωσες; Είναι δυνατόν;
…. Ελα ντε …είναι;

Φτου σου 4. Στη σαλάτα έβαλες ξύδι λευκό; Κακώς. Μόνο balsamiko ταιριάζει.
Αι μαρή…είχες και στο χωριό σου μπαλσάμικο.

Ακολουθούν πολλά φτού σου..αλλά και τώρα που τα γράφω ανεβαίνει η πίεση μου και δεν κάνει στην ηλικία μου!
Και εν τέλει όλα αυτά τα λέει με καλή διάθεση για την φίλη και για το καλό της.

Και έρχομαι και αναρωτιέμαι.
Οι φίλοι έχουν το ελεύθερο; Μπορούν να λένε ότι τους γουστάρει όπως τους γουστάρει , όποτε τους σηκωθεί;
Οκ, έχουμε το θάρρος με τους φίλους μας, εννοείται!
Αλλά αυτό σημαίνει ότι καταργούμε κάποιους τύπους. Όχι να γίνω και ενοχλητικός και αγενής. Η ενόχληση είναι ενόχληση άσχετα από ποιον προέρχεται. Απλά εξαντλούμε την υπομονή του φίλου, ενώ ένας άλλος θα μας είχε ρίξει «μπουκέτο» από νωρίς!

…..φίλοι, φίλοι…σου ***** το καριοφίλι!

Blow you kisses

2010-01-11T11:30:00.002+02:00

by Matilou

Ραντεβού στην Μητρόπολη. Περιμένω . Μια αμηχανία την έχω, γιατί να το κρύψω. Στο τηλέφωνο το Νικάκι μου ακούστηκε κομματάκι περισσότερο «τσαμπουκάς» από ότι περίμενα! Σκέψεις. Και αν είναι έτσι….και αν δεν είναι ….μήπως δεν…..

Πάνε όλα …πέταξαν και εξαφανίστηκαν μόλις είδα να πλησιάζουν 3 χαμογελαστά πλάσματα. Η μαμά ο μπαμπάς και το… «ποντικάκι» όπως έπιασα στον αέρα να πειράζουν την λουλουδένια τους.

Στην ελάχιστη δυστυχώς ώρα που κάτσαμε να τα πούμε το είδα.
Υπέροχα παιδιά , απλά, χαμογελαστά, ακομπλεξάριστα, χύμα με την καλή έννοια. Με την μία ένιωσα πολύ πολύ οικία μαζί τους, λες και ήταν φιλαράκια από χρόνια που ξαναβρεθήκαμε. Τελικά το αλάνθαστο ένστικτο μου (χο χο χο) έκανε πάλι το θαύμα του.

Γράφοντας σε αυτό το μπλοκάκι, δεν περίμενα ποτέ ότι θα ήταν αφορμή να γνωρίσω νέους ανθρώπους, ούτε αυτή ήταν η πρόθεση μου.
Χαίρομαι απίστευτα που διαψεύστηκα !

Δημήτρη και Νικάκι είστε all the f@**ing money.
Ποντικάκι …Ι love you! (βρήκα νύφη για τον γιο μου!! Θα είναι και πρωτευουσιάνα! Ουαου)

smouts ;-)

WelCome

2010-01-04T11:40:00.003+02:00

by smLLan

Καλή χρονιά ! Χρόνια πολλά! Χρόνια όμορφα και γλυκά!

Σου εύχομαι το 2010 να έχει το δεκάρι με τόνο!

Να το ζωγραφίσεις με τα ζωηρότερα χρώματα ,
με ομορφιά, τρυφερότητα, χαμόγελα, ζωντάνια.

Διάθεση & ενθουσιασμό να κάνεις νέα πράγματα…

…. να δοθείς με όλο σου το είναι σε αυτό που ποθείς και ονειρεύεσαι.

Εύχομαι να σε γεμίσει με καλοσύνη, ευγένεια και κατανόηση ,

πολύ πολύ γέλιο, πολλούς καλούς φίλους

Και αν δεν σου χαριστεί τίποτα…πφφφ… Ε, και;

Του κλείνεις πονηρά το μάτι ;-)

Η μαγκιά είναι να καταφέρεις να ξεπεράσεις τα στραβά και ανάποδα…
...... και να το κατακτήσεις μόνος σου!

Happy New Year my friends!!

Xmas mood

2009-12-09T13:26:00.004+02:00

Χριστούγεννα! Κρύο και οικογενειακή θαλπωρή. Λίγο χιόνι και το σκηνικό έτοιμο.
Καλά το μάντεψες , στόλισα το δέντρο…επιτέλους.
Ε, μα μέχρι χθές είχε ηλιοφάνεια . Ενώ σήμερα, ε; Μη σου πω ότι θα ανάψω και καλοριφέρ.

Βέβαια ένας λόγος παραπάνω ήταν ότι τα «αγγελούδια» μου με έκαναν ρόμπα κάθε φορά που βγαίναμε έξω για ψώνια.
- Μόνο εμείς δεν έχουμε δέντρο..
- - Επιτέλους μαμά πότε θα ανέβεις στο πατάρι ;
- Τι ωραίο δέντρο που έχετε. Εμάς η μαμά δεν το στόλισε ακόμη γιατί έχει ζέστη και ήλιο.

Και άλλα τέτοια χαριτωμένα και εκβιαστικά.

Το καταχάρηκαν! Φέτος έβαλα και εγώ ένα χεράκι γιατί πέρυσι έγινε ο χαμός. Και πάλι ο χαμός έγινε βέβαια αφού μάλωναν ποιος θα κρεμάσει τον χιονάνθρωπο και ποιος το αγγελάκι...αλλά δεν βαριέσαι, είχε χαβαλέ!
Το αποτέλεσμα μετράει.

Ο «μαλλιαρός» δεν είναι ζωντανός δυστυχώς. Δώρο από το brother πριν 15 χρόνια και δεν τον αποχωρίζομαι με τίποτα! Περιμένει να φάει τα μπισκότα στο πιατάκι για τον Αι Βασίλη!

Απέναντι εφάρμοσα την σούπερ ιδέα που έκλεψα από το chichipironi! Και να μπαμ –μπαμ μια γιορτινή γωνία χωρίς έξοδα! Λίγο χαρτί και κορδέλα , και όρεξη να τυλίξεις κουτιά.

Πολύ με ανέβασε το στόλισμα του σπιτιού! Ξεχειλίζεις από το πουθενά ζεστασιά και θαλπωρή ! Θέλεις να ζουζουνέψεις αγκαλιά με τα μικρά, να φτιάξεις μελομακάρονα (αμέ, τι νόμιζες…μόλις τελειώσω το ποστ, τρέχω στην κουζίνα!). Μόλις πέφτει το βραδάκι και τα μικρά ονειρεύονται, σκοτάδι ,μόνο το φως από τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν και εσύ, να χωθείς στην αγκαλιά του .

Αχ, βαχ, πολύ μέλι μου βγήκε…ευκαιρία σιροπιάσω τα μελομακάρονα!

Αγανάκτησα

2009-12-03T12:29:00.003+02:00

by AutrucheNoire

Να σου πω…ρίξε ένα σφύριγμα στο τύπο εκεί πάνω…ξεχάστηκε. Τον πήρε ο ύπνος για τα καλά. Μεγάλε; Δεκέμβριος μπήκε οέο.
Remember? Κρύο…βροχές , χιόνι, παγωνιές. Αγέρας που λυσσομανάει…

Θέλω μπότες, κασκόλ, σκούφους, σκουφάκια σκουφίνια, γάντια, γαλότσες, κουκούλες…

Αααααα τα νεύρα μου!!

Α, και μην ξεχάσω φίλτατε. Κάτι δεν πήγε καλά εκείνη την μέρα. Τι σου φταίνε οι αρκουδίτσες και τις ρίχνεις σε χειμέρια νάρκη; Εεεε;;;;
Τα βρωμοκούνουπα και τις σιχαμενόμυγες έπρεπε να ρίξεις. Μα είναι δυνατόν; Δεν ψωφάνε αυτά τα αηδιαστικα πετούμενα τον χειμώνα; Μαμώ την πωπω-υγρασία μου μέσα.

Μετά σου λέει να βγείς να ψωνίσεις χριστουγεννιάτικα στολίδια. Με τι διάθεση ; Όταν ο ήλιος λάμπει εκεί ψηλά και με το ζόρι φοράς μια ζακετούλα , έτσι για να λες ότι έχει ψύχρα!
Λες να κάνω την ανατροπή και να στολίσω το δέντρο με μαγιό , σαγιονάρες , ψάθινα καπέλα ;

Και σε σένα όπου είσαι , τέτοιο καιρό έχει; Παρηγόρησε με .
Πες μου ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει, πες μου ότι θα πληρώσω τα κέρατα μου στο πετρέλαιο, πες μου ότι θα πλακώνομαι με τον καλό μου κάτω από το πάπλωμα επειδή έχω παγωμένες πατούσες…
πες μου….

Είναι να το 'χεις

2009-11-20T10:04:00.003+02:00

by Vergilsparda666

Κατέβηκα με το λεοφωρείο στο κέντρο. Από μπροστά 2 κυρίες το έχουν ρίξει στην πάρλα. Καλοστεκούμενες , γύρω στα 55 να υποθέσω. Και πιάνει το βιονικό αυτί μου τα εξής.
«Ααα, εμένα ο γιος χθές έκοψε μόνος του σαλάτα!»
(Πλάκα ΜΕ κάνεις; Και το αγγούρι και την ντομάτα;) klap klap klap να πέσει χειροκρότημα παρακαλώ.
..και συνεχίζει ακάθεκτη…
«και όταν πίνει καφέ, ξεπλένει την κούπα του»
(Ε, όχι αυτό πάει πολύ! Έχει σηκωθεί η τρίχα μου από την συγκίνηση)
Η 2η καημένη κυριούλα, με χαμηλωμένο βλέμμα αφού την κατατρόπωσε η 1η με τις απίστευτες ικανότητες τους παλικαριού της , απλά ψιθύρισε…
«Ο δικός μου, από μικρός δεν είχε κλίση σε αυτά»

ΝΤΟΙΓΚ!

Μα ναι λογικότατο…είναι να το’ χεις έμφυτο το ταλέντο στο νοικοκυριό. Γεννιέσαι αγάπη μου με το να στρώνεις το κρεβάτι σου, και να κάνεις ένα πιάτο φαγητό…δεν γίνεσαι!! Δεν το έχουν όλοι αυτό. Εγώ μη σου πω…από την κοιλιά της μάνας μου φαινόμουν ότι θα γίνω και μαμώ τις νοικοκυρές. Αυτόν τον πλακούντα δεν τον άντεχα...πολύ μπίχλα αδερφέ, γι’ αυτό και βγήκα 8μηνίτικη .

Συγνώμη, τι λεοφωρείο ήταν αυτό που ανέβηκα; Το 14 δεν πήρα; Ταξίδεψα στον χωροχρόνο; Εν έτη 2010 κοντά, ακούω τέτοια κουλά;
Αλλά δεν φταίει κανείς…η μανούλα τα κάνει όλα! Έτσι είναι...αν σε νανούριζε , μη σου πω σε νανουρίζει ακόμη με το…
«Μαρέ γιέ μου κανακάρη
ποια γυναίκα θα σε πάρει
ποια κυρα και ποια μαντόνα
θα σου στρώνει τα σεντόνια
Μαρέ γιέ, μαρέ κριτή
μαρέ καστροπηδητή
πόσα κάστρα πήδησες
πόσες κοπέλες φίλησες.»

..δύσκολα τα πράγματα….Όχι για σένα , ούτε για την μανούλα ….
γι’ αυτή την καημένη που θα της κατσικωθείς!

Και γιατί όχι;

2009-11-14T18:08:00.004+02:00

by ploop26

Λατρεύω τις παιδικές ζωγραφιές. Τα χρώματα, τα δυσανάλογα μεγέθη.

Πολύ θα γούσταρα μ’ ένα μαγικό μπλουμ να βυθιζόμουν για λίγο μέσα στον κόσμο τους.
Γιγάντια λουλούδια , μικροσκοπικά σπιτάκια , ένα ψάρι να βολτάρει στο μονοπάτι, μια πράσινη γάτα να αιωρείται….και χρώματα, χρώματα χρώματα….
Cool.
Χθες μου χάρισε μια τέτοια ζωγραφιά η ζουζούνα. Μη σου πω ότι θα την κάνω μέγα poster και θα την βάλω πάνω από το κρεβάτι.
Τόσο πολύ μου άρεσε. Και η κουβεντούλα μας μου έφτιαξε την διάθεση.
Άκου που σου λέω …μας βάζουνε στην θέση μας ώρες ώρες.

- Αγάπη μου, γιατί κάθομαι πάνω σ’ ένα πράσινο σύννεφο;
- Γιατί είναι πιο μαλακά.
- ( οι μεταξωτοί κώλοι θέλουν και μεταξωτά σύννεφα!!!)…Αααα τέλεια. Και αν πέσω και χτυπήσω;
- Σιγά μαμά δεν είναι και τόσο ψηλά, δεν βλέπεις ότι το έκανα πράσινο;
- ( Λογικότατο…πως μου διέφυγε!)
- Και αν θέλω να ξανανέβω θα φτάνω;
- Θα σε βοηθήσει ο μπαμπάς που είναι ψηλός
- (κοντοστούπα με είπες; ή παράκουσα…)

Και ο ήλιος γιατί είναι ροζ; (το έπρηξες το παιδί με την ανάκριση…μια ζωγραφιά είπε να σου δώσει το κέρατο μου )
- Γιατί εμένα μου αρέσει ροζ. Πειράζει; ( το «πειράζει» με υφος 10 καρδιναλίων μαζί και όχι του καημένου!)
- Όχι μωρό μου, όποιος ενοχλείται να πάει στην δική του ζωγραφιά με τον δικό του βαρετό κίτρινο ήλιο!

Απλά τέλειο!

p.s 'Εχω κολλήσει με το κομμάτι! Αφιερωμένο στην τρυφερή ψυχούλα που κρύβεις μέσα σου…Την έχεις...για ψάξε καλύτερα ;-)

Επανάληψη

2009-10-29T08:30:00.004+02:00

by Psychiatry

Πάει και ο Οκτώβρης. Καλύτερα. Όχι δεν ήταν καλός. Και όχι δεν ήταν κακός. Υπάρχει και το χειρότερο.
Ήταν ανύπαρκτος.
Πέρασε έτσι χωρίς να τον καταλάβω. Πως οδηγείς κάποιες φορές μηχανικά και «ξυπνώντας» απορείς…καλά πότε έφτασα εδώ!
Πέρασαν 28 μέρες ρομποτικά! Τα ίδια Παντελάκη μου , τα ίδια Παντελή μου.
Ο εγκέφαλος δεν επεξεργάστηκε τίποτα. Εικόνες ,λέξεις, όπως έμπαιναν, έβγαιναν.

Ξυπνάς (θεωρητικά )
… ετοιμάζεις τα παιδιά για σχολείο
… πλυντήρια βουνά, μαγείρεμα, βαρετό μέχρι αηδίας όταν το έτερον ήμιση δεν τρελαίνεται για νέες γευστικές εμπειρίες
…επιστροφή των παιδιών, τραπέζωμα, μάζεψε τα, φάε και εσύ και άντε για δουλειά.
Επιστροφή 11 το βράδυ, ντους, καναπές …zzzzzzz…

Sorry καλέ μου είσαι και εσύ εδώ; Θα τα πούμε το Σάββατο…ναι ναι το υπόσχομαι θα κάνουμε και sex!!!

Και νεύρα ..πολλά! Δεν τολμάς να μου πεις κάτι, σε άρπαξα. Φταίει ότι ήταν και ο μήνας των γενεθλίων; Ποιος ξέρει…εγώ πάντως όχι.
Μη μου πεις χρόνια πολλά. Αν είναι σαν τις μέρες του Οκτώβρη, ευχαριστώ δεν θα πάρω.
Άσε που η απόπειρα να κόψω το τσιγάρο στέφτηκε με πλήρη αποτυχία. Ανίκανη παιδί μου, ούτε 3 μέρες δεν άντεξα. Το παίζεις και μάγκας καημένη μου.

Μου την δίνουν τα πάντα….Μου την δίνουν οι τύποι που έχουν navigator μοστραρισμένο στο ταμπλό. Ε, μου την δίνει τώρα τι να κάνουμε!
Και μου την έσπασε ο παππούς που πέρασε την διασταύρωση τρέχοντας μπροστά , αφήνοντας την γιαγιά μόνη να τα βγάλει πέρα. Καημένη γιαγιά, αυτόν σου κουβαλήσανε τότε για να πάρεις και κιχ δεν έβγαλες…κουράγιο , πλησιάζει ο καιρός για να γλυτώσεις.

Ξέρω φάση είναι θα περάσει. Συνήθως είμαι το υπεραισιόδοξο χαρούμενο τρελοκομείο, που και αυτό πάλι καλό δεν είναι, πρέπει να το τσεκάρω με καμιά ψυχολόγα.

Υπόσχομαι τον Νοέμβρη να είμαι καλό παιδί.

Έχω μια ιδέα!

2009-09-30T10:32:00.002+03:00

by erika-eto
Έχω δίλλημα…πιο δρόμο να διαλέξωωω…όπως έλεγε και η μεγάλη αοιδός Αλέξια.
Κοίτα να δεις, μην σπάζεσαι! Άλλωστε στο έχω ξεκαθαρίσει από την αρχή . Είμαι αναποφάσιστη τι να κάνουμε τώρα…έτσι γεννήθηκα.

Στο ωραιότατο διαμέρισμα που νοικιάζω (όχι δεν μου ‘κοψε να ζητήσω προίκα)…
έχουμε 3 , επίσης ωραιότατα , ανετότατα, ευάερα, ευήλια δωμάτια!
Το ένα όπως πολύ σωστά υπέθεσες είναι κρεβατοκάμαρα, το 2ο είναι γραφείο-καπνιστήριο, και το 3ο (το μακρύτερο) είναι το παιδικό.

Θέλω που λες να κάνω μια ανακαινισούλα αλλά βρίσκω σθεναρά αντίσταση από τον καλό μου τον χρυσό μου.
Λέω εγώ τώρα…να καταργήσουμε το γραφείο….

Μπα….πολύ έξυπνη μας βγήκες κοκόνα μου…τώρα που θα κόψεις εσύ το τσιγάρο το θυμήθηκες! Έχει και άλλες τέτοιες κόρες οι μάνα σου;

Συνεχίζω απτόητη…
Θα αγοράσουμε laptop οπότε δεν χρειάζεται όλη εκείνη η κουμούτσα και το γραφείο….

…ναι...δεν νομίζω να άρχισες να γεννάς ευρώ γιατί θα είχες φύγει ήδη στις Μπαχάμες, και να σου θυμίσω ότι για αυτή την κουμούτσα μου σκότιζες τα @@ , 68 μερόνυχτα πριν ένα χρόνο!!

Μη δίνεις σημασία…πες ότι το καταργήσαμε το γραφείο.

Σκέφτομαι λοιπόν,
1ον. να χωρίσω τα ζουζούνια και να κάνω στον καθένα το δικό του δωμάτιο;
Ξέρεις με έχουν σκοτίσει και διάφοροι ειδήμονες ότι «αααα, πρέπει να χωρίσεις νωρίς τα αδέλφια , ιδιαίτερα όταν είναι διαφορετικού φύλλου»
Προσωπικά δεν το πολύ πιστεύω αυτό μια και εγώ μια χαρά εξελίχθηκα ( γελάς; ) παρέα με τον λατρεμένο brother στο ίδιο δωμάτιο

Ή 2ον να κρατήσω το ένα δωμάτιο μόνο για ύπνο και ντουλάπα και το δεύτερο να το κάνω το playroom τους;
Ε; τι λες;

Λέω ότι πολλές @*#κίες ακούς και έχει μολυνθεί ο εγκέφαλός σου. Αν δηλαδή ήμασταν πολύτεκνοι θα μου ζητούσες βίλα με 8 κρεβατοκάμαρες και 45 μπάνια;
Κοπελιάαα σύνελθε! Μη με τρελαίνεις..
Και στην τελική αν τα κάνεις αυτά, όταν θα έρχονται οι παππούδες από το νησί, που θα κοιμούνται;

Εχμμμμ…στο….ξενοδοχείο μήπως….;;;;;;

(Αν αργήσω να ανεβάσω νέο πόστ, κάλεσε το εγκληματολογικό.)

Πότε θα ξημερώσει..

2009-09-21T10:45:00.002+03:00

by noalina

Υποτίθεται ότι όταν φεύγει εκτός για δουλειές θα πρέπει να χοροπηδάω.
Όλο το κρεβάτι δικό μου!
Απλώνομαι, τεντόνωμαι, στριφογυρίζω.
Μπορώ να σκεπάζομαι με όσες κουβέρτες γουστάρω και να μην έχω την γκρίνια του για τις παγωμένες πατούσες μου!

Πόσο ανάποδη μπορεί να είμαι;

Γιατί τότε μόλις πέφτει η νύχτα με πιάνει αυτό το σφίξιμο στο στήθος; Γιατί ο καναπές στο σαλόνι μου φαίνεται όλο και πιο δελεαστικός;
Μπα, δεν.
Καφές και τσιγάρο (τα τελευταία μου ….) και το μάτι γαρίδα.
Αγριεύομαι; Φοβάμαι; Τς,τς ολόκληρη γαϊδάρα!
Μου λείπεις; Ε, όχι δα! Ένα βράδυ λείπεις!

Τι στον κόρακα δεν πάει καλά;

Και όλες οι παράξενες σκέψεις, οι αλλόκοτες τότε βρίσκουν χαραμάδες και ξεπηδούν…
…και οι ώρες περνούν….και το τασάκι γεμίζει….
Το φως στο χολ πάντα αναμμένο.

Τελικά κοιμήθηκα…. στο πάτωμα…στο δωμάτιο των παιδιών…
…έτσι απλά να νοιώθω την ανάσα τους.

Directed by Patrick Daughters

Τα "κλικ" και τα "save"

2009-09-07T10:11:00.003+03:00

by $fangedfem
Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση. φωτογραφίες αποθηκεμένες στον σκληρό δίσκο…Τώρα πρέπει να έχουν μαζευτεί περίπου 2000…
..και συνεχίζουν να συσσορεύοντε με τον ίδιο ρυθμό.

- Θα μας φέρεις να δούμε κανένα άλμπουμ με φωτογραφίες των παιδιών;
- Εχμμμ, ναι..πως..περάστε στο γραφείο…και ανοίξτε το pc.

Ξεφτίλα ρε γκαμότι! Δεν ξέρω αν φταίει η ανοργανωσιά μου αλλά σε μένα προσωπικά η ευκολία του να βλέπω τις φώτο να διαλέγω τις καλύτερες και να τις εκτυπώνω μετά, ε, δεν μου πάει!
Τι καλά με την αναλογική μου Canon, μια χαρά απλά πράγματα. Έβαζες το φιλμάκι, πόζαρες , έβγαζες το φιλμάκι, τσακ μπαμ στον φωτογράφο, τέλος! Βρε κακές βρε καλές φωτο δεν είχε σημασία. Αγωνιούσες να τις δεις και μετά μέσα στο άλμπουμ.
Συνοπτικές διαδικασίες λέμε!
Τώρα;
Αφού τις βλέπεις κάθε μέρα στο pc , ε, ναι μωρέ θα βρω λίγο χρόνο να τις ξεσκαρτάρω…να διαλέξω τις καλύτερες…ΘΑ τις πάω στο φωτογραφείο ΚΑΠΟΙΑ στιγμή.
Και αυτή η στιγμή δεν λέει να έρθει…κάπου κόλλησε!
Αρχίζει να μου την δίνει λέμε.
Άσε που έχω μπει και σε άλλο δίλλημα.
Πες ότι τις διάλεξα και είμαι στον δρόμο για τον φωτογράφο. Εεεεε, πες και εσύ! Σκεφτόμαστε θετικά!
Τις περισσότερες θα τις εκτυπώσω κανονικά για να τις χώσω στο άλμπουμ. (Παρένθεση! Πρέπει να διευκρινίσω για το χαρτί εκτύπωσης; Διότι μια φορά τις πήρα σε άθλια κατάσταση…ούτε για χαρτοπετσέτα !!)

Anyway. Κάποιες σκέφτομαι να τις κάνω εκτύπωση βιβλίο…μου αρέσει τρελά! Αλλά μόλις άκουσα την τιμή …πόνεσα. 600 ευρουλάκια για 60 φωτος! Γκλουπ.
Μήπως να το κάναμε μπλοκάκι το βιβλίο;
Η άλλη εναλλακτική είναι να το κάνει dvd , εφέ και μουσικούλες και όλα τα τζιμπράγκαλα.
Δεν ξέρω δεν ξέρω..έχω μπερδευτεί. Δεν μπορώ να αποφασίσω ποια είναι η καλύτερη λύση. Είμαι και από γεννησιμιού μου αναποφάσιστο, με τα χρόνια επιδεινώθηκα!
Τρέχω , τρέχω αλλά μάλλον κύκλους κάνω και τελικά βρίσκομαι συνέχεια στο ίδιο σημείο από όπου ξεκίνησα!

Φιού…(φυσάω τον καπνό του τσιγάρου απογοητευμένη). Στο πα; Σε ένα μήνα το κόβω…στα γενέθλια μου. Μη γελάς!! Σοβαρολογώ, αλλά μην αλλάζουμε θέμα!

Το λοιπόν εγώ ξαναγυρίζω στην παλιά μου Canon , δεν με θέλει η τεχνολογία!

02 " il Carosello " - Title Seq Draft 02 from Lee on Vimeo.

Ήρθα...- Μμμ, μπράβο! και είχαμε μια ανησυχία!

2009-08-26T11:11:00.005+03:00

by Imanol Gabilondo

Όταν τα χελιδόνια φεύγουν…το Καλλινάκι έρχεται.
Πάει και αυτό…τι ήταν; Τσαφ και πέρασε. Λες και έφυγα χθές. Διακοπές σου λέει μετά! Οι διακοπές της ΔΕΗ εμένα μου φαίνεται ότι διαρκούν περισσότερο! Έχω θεματάκι μάλλον με την έννοια του χρόνου. Δεν τα βρίσκουμε. Όταν δεν θέλω , θέλει και όταν θέλω εγώ, αυτός δεν θέλει.
Βέβαια οι διακοπές φέτος ήταν λίιιιιιγο διαφορετικές από ότι σχεδιάζεις και φαντάζεσαι….
plus (+)
Ύπνος
Φαγητό
Γέλιο μέχρι τελικής πτώσης
Παρέα
sex
minus (-)
Κυνήγα τα μικρά
Πεθερικά
Πολυκοσμία
Κουνούπια
Υγρασία

Χαλάρωση, βόλτες στο ηλιοβασίλεμα, χορός στο μπαράκι, ζουζουνέματα με το έτερον ήμιση ολιμερίς…. Stop. Άλλη ταινία βλέπεις. Γύρισε το στο…

Κυνηγητό τα τρελλαμένα στο Λιστόν, πυργάκια στην παραλία του Αγ. Στέφανου (Γλυφάδα; Τι λες τώρα;), βουτιές μέχρι τελικής πτώσης στο Μπαρμπάτι (εδώ πυργάκια δεν παίζουν, έχει βότσαλο), και τα σκασμένα μετά από όλη μέρα παιχνίδι να πέφτουν κατάκοπα για ύπνο από τις 12.
Που να πας μετά , ε; Πες μου που. Το ολόγιομο φεγγάρι το χαιρόμουν από τον κήπο.
Άντε 2-3 φορές τα καταφέραμε και πήγαμε στο μπαράκι που δουλεύει ο …κονιάδο τον λέμε τον αδελφό του άντρα; ΜΕ τα παιδιά εννοείται χρυσό μου! Ξεκολλάνε από πάνω σου;
Ευτυχώς η 5χρονη τρελλέγκο κόλλησε στο σκαμπό παρέα με την dj και μια φίλη της και ζάλιζε εκείνες για λίγο.
Εκεί πήρα την πρώτη ανατριχίλα από τον 3χρονο μπομπιρίνο μου.
Κλασικά αγκαλίτσα , να με φυλάει και μανουλίτσα μου και τι όμορφη που είσαι και φιλάκια…σταματάει…κοιτάζει κάτι . Γυρίζω και βλέπω ένα 20χρονο πιπίνι με καυτό σορτς να περνάει δίπλα μας.
Ζούζουνος : Μαμάααααα; Ωλαίο κολίτσι , μεγάλο!

Ζντούπ! Ορίστε; Αρχίιιισαμεεεεεεε……

Φλασιά 1η: Το αγοράκι μου έγινε άντρας! (Αιντε , ααααιντεεε)
Φλασιά 2η : Τι; Αυτή είναι 17 χρόνια μεγαλύτερη του. Αχ το μωρό μου θα το ξελλογάσει καμιά μπασμένη στα κόλπα, μεγαλοκοπέλα και τι θα κάνω μετά;
Φλασιά 3η : Μπράβο παλικάρι μου, έτσι θα κάνεις πάντα, θα τις δείχνεις στην μαμά για να παίρνεις το οκ!!!

Καλά, ε; Θα γίνω και γαμώ τις πεθερές!!

Φθινοπώριασε! Ρίξτε και μια ζακετούλα!

Φέυγω!!!!!!

2009-07-27T09:41:00.010+03:00

by Lars Raun

Ε, φύγε ντε να ησυχάσουμε! Τι μας το λες για να τρομάξουμε;
Μη ρωτήσεις που θα πάω. Είναι η γνωστή ρητορική ερώτηση αυτή…
Και μου ανάβει και τα λαμπάκια! Σε εκείνο το νησί από Κ
Μα αγάπη μου γι’ αυτό δεν έχω εξοχικό κατάλαβες; Να πηγαίνω κάθε χρόνο στο ίδιο μέρος; Boring!
Αλλά η ριμάδα η τύχη μου έπαιξε άτιμο παιχνίδι…Τες πα!
Δεν ξεκίνησα καλά, ε;
Χαλάρωσε…βαθιά εισπνοή….ωραία…..
Θέλω ηρεμία, ξεκούραση, χαλάρωση…
Αν μπορούσα το μόνο που θα έπαιρνα θα ήταν μαγιό, αιώρα, καπέλο , i-pod, βιβλία.
Μα το λέει και η λέξη. Διακοπές. Σταματάω να κάνω αυτά που κάνω συνήθως.
Όχι, δεν θέλω να κάνω κάτι άλλο….Θέλω να κάνω τι-πο-τα! Μπορώ;
Αχ συγχώρα με μωρέ, λίγο ξινή βγήκα , αλλά είναι που έχω να πακετάρω όλο το σπίτι για να φύγουμε κατάλαβες;
Θα τα ξαναπούμε τέλος Αυγούστου!
Να περάσεις όμορφα όπου και να πας, με όποιον και αν πας, ότι και αν κάνεις.
Σημασία έχει να έχεις καλή διάθεση (κοίτα ποιος μιλάει)
Εγώ έχω ήδη φύγει….έλα….
by Miguel Torres

by Natasha Gudermane

by Tiberius Dinu
by kaktoos kaktoos
by F. Monteiro
by frescendine
by cornflake14

Lets have a party!

2009-07-17T10:01:00.005+03:00

by 333SunnyBunny

Σου είχα πει τον πόνο μου, το βάσανο μου…τον καημό μου για το…θηρίο.
οι πόθοι μου και οι ευχές μου επιτέλους πραγματοποιήθηκαν!! Μέρα χαράς και πανηγυριού η 17 Ιουλίου από εδώ και εμπρός.

Πρωί και ετοιμάζω το γάλα της ζουζούνας…
Μαμά; Γιατί το ψάρι δεν κολυμπάει;
Γιατί βαρέθηκε την ζωή του ο ψαρόγερος και δεν κάνει κάτι γι’ αυτό!
Είναι πάνω πάνω….
Εεεεε;;;; λες;;;;
Τρέχω αλαφιασμένη , με την καρδιά να πάει να σπάσει από χαρά.

Yeahhhhhhhhhhhh!!! Yes yes yes…χοροπηδάω από ηδονή …ούτε στον οργασμό έτσι!
Τα κακάρωσε!
Τι θα πεί αυτό;
Θα πει….dead , την έκανε για αλλού, πάπαλα, καπούτ, είδε τα ραδίκια ανάποδα.
Πέθανε;
Εεεεε, ναι….
Θα το φάμε τώρα;
¨όχι μωρό μου…θα το….
Πετάξουμε;
Ναι…
Στα σκουπίδια;
Έτσι λέω.
ΕΓΏ, ΕΓΩ!!! (καμάρι μου…έμοιασες στην μανούλα )

Τώρα οι 2 bitches της οικογένειας πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να το πούμε στον μπαμπά μας και στον μικρό…με το μαλακό….μη μας πέσει και σε κατάθλιψη τώρα που είναι να την κάνουμε για διακοπές…

Με γεια....

2009-07-09T09:37:00.001+03:00

Που λες, έχω έναν βλογοφίλο. Καλό παιδί , δεν λέγω…άλλα μέγας μίρλας….
Και τι logo είναι αυτό στο βλογ σου…τεράστιο…απαπαπαπα…χάλια χάλια..
Με ζάλισε ΣΕ λέω ( αχμμμ…υπερβάλω λίγο ε;;;…παρασύρθηκα!)

Μερόνυχτα δούλευε…τη μέρα στην αυλή κάτω από τον ήλιο, τις νύχτες με την γκαζόλαμπα, βγήκαν τα ματάκια του. (μην ανησυχείς το καλοκαίρι με τις υψηλές θερμοκρασίες πάντα βγάζω παρενέργειες…)

Και τελικά μου έστειλε το νέο μου logo , όπως σίγουρα είδες και καμάρωσες.
Ομολογώ ότι όταν το είδα, έκανα κομματάκι την δύσκολη, σαν original θηλυκό. Και να σβήσουμε το ένα , να βάλουμε το άλλο , αχ η γραμματοσειρά είναι κάπως…Δεν μου αρέσουν και τα πολλά μπικχλιμπίδια, απλά πράματα! Του τα έκανα huge!! Αλλά όσο το κοιτούσα τόσο περισσότερο ΜΕ άρεζε!!

Δεν είναι πολύ κιούτικο και δροσερό-καλοκαιρινό;
Και δεν είναι και τεράστιο!!

Ευχαριστώ πολύ Dadi -νο!! (Το καλύτερο παιδί μας πήρες Νικάκι!!)

Έκσταση....

2009-07-04T10:35:00.003+03:00

...έκφραση...εκτόνωση....χαλάρωση... ..ομορφιά!

URBAN BODIES/CORPI URBANI from marzio on Vimeo.

p.s Προτείνω υπομονή μέχρι να "φορτώσει" όλο και δες το σε full screnn, ααα.. και μη φοβάσαι την ένταση...!

Ασφυξία

2009-07-01T11:18:00.004+03:00

by Yaro42

Δύσκολη περίοδος …
Παντού πρόσωπα σκυθρωπά, νευριασμένα, άλλα πάλι με βλέμμα άδειο….
Ανατριχίλα με πιάνει. Πνίγομαι.
Μπααα….εγώ δεν είμαι για εδώ. Είμαι για την χώρα του Χαχαχούχα.

Θυμάμαι στο δημοτικό, είχα μια δασκάλα καλλιτεχνικών. Μας έβαζε να μουτζουρώνουμε μια λευκή κόλλα ζωγραφικής με όλα τα χρώματα, κηρομπογιές. Παντού χρωματιστές μουτζούρες μέχρι να εξαφανιστεί κάθε ίχνος λευκού. Στην συνέχεια παίρναμε το μάυρο και τα καλύπταμε όλα αυτά από πάνω…μαυρίλα η κόλλα…αναρωτιόμασταν εμείς… «πάει καλά;»
Μας έδινε τότε ένα καινούργιο μολύβι και μας έλεγε , τώρα ζωγραφίστε πάνω στο μαύρο ότι αγαπάτε.
Και ως δια μαγείας χαράζωντας με το μολύβι τις γραμμές και τις καμπύλες πάνω στην μαυρίλα, ξεπρόβαλαν από κάτω το κόκκινο, το κίτρινο, το πράσινο και όλα γίνονταν πάλι χρωματιστά.

Μπορώ να το κάνω και εγώ αυτό με τους ανθρώπους; Να ξύσω από πάνω τους την μαυρίλα και να τους δώσω και πάλι το χρώμα τους; Την αύρα τους την παιδική;
Τις ελπίδες τους , τα όνειρα τους..

Ακόμη και στις φαντασιώσεις τους είναι συντηρητικοί. Διστάζουν ακόμη και στο όνειρο λες και θα έρθει το χέρι τιμωρός και θα τους το αρπάξει βάζοντας τους στην γωνία με το πόδι ψηλά για τις κακές σκέψεις που τόλμησαν να κάνουν…

Να το ελαφρύνω….

Μεσημέρι σιδερώνω, βαριέμαι του θανατά…5 λεπτά να πατήσω ένα μπλουζάκι…χασμουριέμαι…

- Μωρό; Να είχα ένα μαγικό ραβδάκι και με ένα τσακ να σιδερώνονταν όλα τα ρούχα με την μία, ε;

- Ε, τι να σου πω τώρα. Ούτε ένα ξόρκι της προκοπής δεν μπορείς να κάνεις!
Φαντασιώνεσαι που φαντασιώνεσαι βρε παιδί μου, κάν’ το σωστά τουλάχιστον. Πες …
« με ένα τσακ να βρισκόμασταν αγκαλιά σε μια παραλία, αραχτοί, ξένοιαστοι, μπανάκι, χορός, παιχνίδια, βόλτες, φιλιά , έρωτας…ποιος @αμεί το σίδερο»

Αίσχος!! Φέρε το ραβδάκι εδώ! Δεν κάνεις σωστή χρήση.
Και τώρα χωρίς μαγικό ραβδάκι...
.... βάλε ένα "μαγικό" χεράκι και βόηθα την κατάσταση γιατί τα ‘παιξα!

Φτερά και πούπουλα

2009-06-20T11:06:00.003+03:00

by Desdemonia

Ααααχχχχ, επιτέλους! Απολαμβάνω το φραπεδάκι μου σαν άνθρωπος. Μετά από 4 εβδομάδες ξυπνάω επιτέλους στις 8! Το 4:30 δεν υποφέρεται!
Άντε στην υγειά σου Σοφάκι που έγινες αλφάδι ξανά και επέστρεψες στο εργαστήριο.

Πήγα που λες εχθές Παρασκευή σε κάτι γαμήσια.
Καλέ τι; Άσε το πιπέρι κάτω κυρία μου, είπα κάτι;
Πως λέμε βάπτιση- βαπτίσια…γάμος – γαμήσια!
Όχι; Δεν πάει έτσι;

Τυφλώθηκα από το χρυσαφικό και το στρας! Που νομίζεις ότι πας αγάπη μου; Στην απονομή των Oscar ; Βρε τι πάθαμε…

Κιτς του κιτς …ωωωω…κιτς
Φοράει η μανδαμ την Άρτα και τα Γιάννενα. Ώπα! Με το μαλακό.
Αν επιμένεις διάλεξε. Ή την Άρτα ή τα Γιάννενα. Ένα νομό την φορά. Οκ;

Υπεραπαραγωγή η θείτσα , με το ζόρι προχωρούσε από το βάρος των πολύτιμων πετραδιών στο λαιμό, στα χέρια, στην μέση , στα πόδια, στα αυτιά….

Προσπαθούσα χωρίς αποτέλεσμα να προστατέψω τα ματάκια μου από την εκτυφλωτική λάμψη των στρας από την μια και των λαμέ φορεμάτων από την άλλη.
Από πού να πρώτο καλυφθώ λέμε!

Είμαι και σούπερ κατινάρα όμως , έτσι; Τις πήρα όοοολες στην κάμερα για να τις βλέπουμε μετά με την κολλητή και να γελάμε. Θα αράξουμε στον καναπέ αγκαλιά με γεμάτη πιατέλα καρπούζι και θα αρχίσουμε να βαθμολογούμε. Πως κάνουν στα μεσημεριανά….έτσι ένα πράγμα!

Αμ το άλλο το κουλό; Δεν μοίρασαν μπομπονιέρες γιατί λέει θα υπάρχουν στο τραπέζι στην δεξίωση.!!
Ουαααα…δεν θέλω να πάω δεξίωση…φοβάμαι!

Την άλλη Παρασκευή έχω πάλι γάμο…μα τι μανία τους έπιασε; Ρωτήστε με και μένα να σας πω πως είναι!!!!
Και την Κυριακή βαπτίζουμε . Θυμάσαι εδώ; …..
……ε, θυμήσου ντε!
Νεφέλη θα την βγάλουμε τελικά. Ωραίο όνομα δεν λέω, αλλά πολύ σουπέ έγινε ρε γκαμότι. Έτσι όπως πάμε με τα ονόματα σε λίγα χρόνια το σικ θα είναι το Μαρία και το Παναγιώτα.

Αυτά!

Λ και Ο , Λο- Λ και Α, Λα

2009-06-10T09:01:00.002+03:00

by rozette

Αγαπημένη/ε φίλη/ε,
Εύχομαι το πόστ μου να σε βρίσκει σε άκρα υγεία. Εγώ από την άλλη…

Διανομή 5-8:30 π.μ.
Εργαστήριο 2-11μ.μ.
…και στο ενδιάμεσο υπό την επήρεια ξινής πεθεράς! stop

Έχω λαλήσει η γυναίκα…δεν σου γράφω γιατί οι παρενέργειες είναι δυνατές και επικίνδυνες. stop
Μπορεί να λακίσεις και να κάνεις πίσω…

Θα επιστρέψω σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα . stop

Η πεθερά φεύγει αύριο (bye bye my darling) και θα μου πάρει λίγο χρόνο η ανάρρωση.

Σε φιλώ

Υ.γ1 Αν δεις τα ζουζούνια μου…πες τους ότι τους αγαπώ…

Υγ2 Το παρακάτω τραγουδάκι για τον καλό μου! Έχω να τον δω καμιά εβδομάδα και αρχίζω και τον λιγουρεύομαι (slourp)!

K

2009-06-03T10:20:00.003+03:00

by BenoitPaille

Μωρό; Γράψε ρε συ τα ονόματα των παιδιών σ’ ένα χαρτί…

Να τα χωρίσω και σε στήλες; Προτερήματα- μειονεκτήματα …καλά σε μια στήλη…μόνο προτερήματα έχουν, μπουαχαχαχα

όχι ρε συ…Να τα σχεδιάσεις έτσι μυστήρια , καλλιτεχνικά, φευγάτα που να διαβάζονται μεν αλλά όχι εύκολα

?????? Πήρες κάτι; Τι πίνεις;

Αμαν μωρε Κάλι, θέλω να τα χτυπήσω tattoo.

!!!!!!!!!!!!!!!!
(Από την μύτη μου βγήκε ο καφές.)

Άσε μεγάλε σε πρόλαβαν ο Μπέκαμ και ο Νικολαιδης για να μην πω για την Αντζελίνα…
Τώρα στα γεράματα σου καρφώθηκε βρε χούφταλο να κάνεις τατού;

Και εσύ τι ζόρι τραβάς;

Τραβάω ρε…τραβάω… Εμένα; Εμένα; Τον απόλυτο σου έρωτα πουθενά; Στο φτύσιμο; Ούτε ένα Κ συμβολικό έτσι να βρίσκεται; εεεεε;;;;;;;
Σιγά τον χώρο που πιάνω…

Μωρό μου, εσένα σε έχω χρόνια γραμμένη….

Άσε , ξέρω που!!

Work iT Baby

2009-05-26T09:54:00.002+03:00

by pyromaniac

Δισκοπάθεια; Περαστικά. Τι;;; Ένα μήνα τάβλα;
Α, ρε Σόφι…ααα, ρε Σόφι!!!!

Και κάπως έτσι ξεκίνησα να βοηθάω τους γονείς στο εργαστήριο ζαχαροπλαστικής. (ναι βρε , έτσι εξηγείται γιατί είμαι τόσο γλυκό παιδί!!)
Όλο @αλακίες γράφω στα πόστ. Τι έλεγα ; ότι βαριέμαι;
1 delete παρακαλώ και γρήγορα. Μια χαρά είναι σε πληροφορώ το «αργά τα καράβια».
Ξέρεις τι εύκολα που συνηθίζεις στο κάτσε; Ουουουου…..

Τρελή δουλειά οι τύποι έτσι; Συνεχής ορθοστασία, τρέχα από εδώ, γέμιζε από εκεί, εξυπηρέτησε πελάτες, ψήσε, πλάσε και η θερμοκρασία να χτυπάει κόκκινο.
- Eνα νεράκι αφεντικό, κοράκιασα!!!

ΣσσσσΛαττττ, ο ήχος από το μαστίγιο να σκίζει τον αέρα και να πέφτει στις πλάτες μας.
(όχι αγάπη μου δεν είναι εικαστική παρέμβαση αυτό (έβλεπα και Μάκη εχθές...)

Δεν είμαι καλομαθημένη. Από το ’97 που τελείωσα την σχολή δουλεύω (μέχρι και πριν 1 χρόνο που το κόψα για να δω και τα ζουζούνια μου λίγο)
Είχα την τύχη όμως να δουλεύω πάνω στο αντικείμενο που σπούδασα και το γούσταρα τρελά. Δώσε μου υπολογιστή , σχέδια, μολύβια και ένα φευγάτο project και μπορώ να δουλεύω μερόνυχτα.
Ειλικρινά πιστεύω, ότι είναι μεγάλη κατάρα να κάνεις μια δουλειά που δεν την γουστάρεις.
Είναι κρίμα να θυσιάζεις το μισό της ενεργού ζωής σου με κάτι που σε κάνει δυστυχισμένο.

Στην χειρότερη περίπτωση που δεν μπορείς να κάνεις αυτό που θέλεις (και είναι το σύνηθες) προσπάθησε να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, με τρόπο ώστε να σ’ αρέσει!

Βέβαια ο καλός μου , ως γνωστός και γνήσιος αντιδραστήλας έχει άλλη άποψη.
Είμαι λέει πολύ ρομαντική και τυλιγμένη στα ροζ συννεφάκια…

- Εγώ μωρό μου θα έκανα οπαοδήποτε εργασία , αν μου άφηνε χοντρά κέρδη. Στα @α@αρια μου αν δεν ήταν το αντικείμενο σπουδών μου, ή το όνειρο που είχα στα νιάτα μου. Σημασία μικρό μου έχει να τα φέρνει και μετά εμείς να τα ευχαριστιόμαστε.
Τι να το κάνω να παίρνω τρείς και εξήντα και το σαββατοκύριακο να μην μπορώ να πάω μια εκδρομή, διακοπές όπου γουστάρω και γενικώς να έχω μια άνετη ζωή;
Τι να λέω…εντάξει μωρέ, τα βγάζω πέρα, αλλά…όλα κι όλα…το 8ωρο του δίνω και καταλαβαίνει…περνάω φίνα! Άσε ρε Καλλινάκι .

Τώρα τα λεέι αυτά έτσι για να λέει; Άλλωστε και αυτός στην παρούσα φάση, δουλεύει πάνω σε αυτό που σπούδασε…. Έξω από τον χορό πολλά τραγούδια λέμε;
Λες να έχει δίκιο; Τα λέει για να μου πάει κόντρα όπως πάντα;

Τι να πω…θα ήθελα όμως να ακούσω την άποψη σου.

μικρό (γκουχ) ΠΑΙΔΙ ΧΑΡΑ ΓΕΜΑΤΟ

2009-05-20T10:20:00.003+03:00

by glittersniffer

Μιλάμε πρέπει να βρίσκομαι σε φάση άλλα ντ’ άλλον…
Έχω ξεφύγει γιατρέ μου. Έχω αποσυντονιστεί σε λέω.

Είναι η φάση... «έχω κλείσει 1 χρόνο στο ταμείο ανεργίας και αρχίζει και μου την βαράει;»

Είναι η φάση ...«καλοκαίριασε και οι ρυθμοί χαλαρώνουν»

Η φάση του κωλοβαρέματος;
Τρώγομαι με τα ρούχα μου…

Κοιτάζω στον καθρέπτη… «Πως είσαι έτσι βρε καημένη….»
Συγκεντρώσουουου..μια χαρά κοριτσάρα είσαι φωνάζω στον εαυτό μου και ξανακοιτιέμαι την ίδια στιγμή…. «Φτού σου κούκλα μου»

Δεν ξέρω αν είμαι κούκλα ή όχι πάντως μια φορά ανισσόροπη είμαι!

Τα πρωινά μαζί με τον μπόμπιρα φτιάχνουμε όλες τις σταχτοπούτες και τις Ραπουνζέλες σε παζλ. Κοπιαστική δουλειά…θέλει αυτοσυγκέντρωση και προσήλωση.

Ναι ρε φίλε και ο μπόμπιρας γουστάρει Ραπουνζελ, έχεις κανένα πρόβλημα;

Τα μεσημέρια την πέφτω στο μπαλκόνι με μια παγωμένη φραπεδιά και διαβάζω…
Aαα.. όλα κι όλα είμαι μελετηρό παιδί.
Έχω κατεβάσει από το πατάρι την λατρεμένη κούτα του «ταιράστιου» και αποστηθίζω Περιπέτειες, Μπλέκ ,Όμπραξ και Μίκυ Μάους. Αυτόν το Θλιμμένο Μπούφο πολύ τον γουστάρω...
«Μα τον Μανιτού …τι ιδέα…ΟΥΓΚ»

Το απογευματάκι είπα να τηρήσω την υπόσχεση μου και να κάνω μια ώρα περπάτημα.
Μεταξύ μας….μην έρθεις ποτέ στην περιοχή μου για περπάτημα. Είναι το γνωστό «τρίγωνο της Πυλαίας»
Κατά καιρούς με μυστηριώδη τρόπο άνθρωποι εξαφανίζονται στις απότομες , μη σου πω και 90% κλίση ανηφόρες της. Βίωσα τον τρόμο , είδα με τα μάτια μου το λευκό ομιχλώδες φως να με καταπίνει….Λίγο πριν το τέλος της ανηφόρας τα γόνατα τρέμουν και λυγίζουν, κρύος ιδρώτας σε περιλούζει και αρχίζει το παραμιλητό… «αυτό ήταν εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου»

Και χθες το βραδάκι (τώρα θα σου δώσω το τελειωτικό χτύπημα) είχα πάθει παράκρουση με τον Steven Seagal. Καλέ, τι ωραία που δέρνει ο τύπος!
Μια χαρά χαλαρός…πάρε κι αυτήν πάρε και την άλλη, πατ κιουτ τους ξεπέταξε.
Και πρόσεξε …εεε…δεν ίδρωσε το αυτί του. Ούτε μια γκριμάτσα δυσφορίας, μη σου πω χαμογελούσε κιόλας. Τι να λέμε...περίπατος. Τα συγχαρητήρια μου φίλε.
Τέλειος τέλειος. Θέλω και εγώ να μάθω να δέρνω έτσι.

…πόσο πιο χαμηλά μπορείς να πέσεις καλλινάκι μου;;;;

ΜΠΟΡΩ…ΜΠΟΡΩ!!!

Έρχετε από εκεί που δεν το περιμένεις...

2009-05-14T09:27:00.004+03:00

by piratedollie

Που να κρυφτώ 1.

Σε αυτό το σπίτι ούτε ένα μπάνιο με την ησυχία σου δεν μπορείς να απολαύσεις. Γεμίζεις την ωραία σου μπανιέρα (καλά μη φαντάζεσαι εσύ τώρα τζακούζι…νοικιάζω…). Και ενώ χαλαρώνεις με τα μάτια κλειστά ακούγοντας faithless και crazy english summer και ταξιδεύεις σε γαλαζοπράσινες θάλασσες έρχονται (οι άλλοι) και στο χαλάνε.

Την μία ο μικρός κατουριέται, την άλλη η μεγάλη θέλει να πάρει τα κοκαλάκια της και την Τρίτη ο τεράστιος (αχμμμ…δεν υπονοώ κάτι…) θέλει να πάρει…μάτι απλά!!
Τι ζητάω πια η γυναίκα…μισή ωρίτσα ΜΟΝΗ, με τα παπάκια και τα ψαράκια που είναι μόνιμη κάτοικοι πια εδώ.
Θα μου πεις γιατί δεν κλειδώνω. Ααααατσααα….γιατί ντε;
Γιατί ο τεράστιος νομοθέτησε την κατάργηση του κλειδιού στην πόρτα μπάνιου. Απαγορεύεται να κλειδώνουμε την πόρτα για οποιοδήποτε λόγο και αιτία. Οι παραβάτες διώκονται ποινικά. Είναι λέει επικίνδυνο…
Μπορεί να πέσεις και να γλυστρίσεις, να πάθεις εγκεφαλικό, έμφραγμα, να πνιγείς στον νιπτήρα …και μετά εμείς…πως θα μπούμε εμείς μέσα να σε σώσουμε,εεε;;;
Οκ το εμπέδωσα, όσο βρίσκομαι στο υπόλοιπο σπίτι δεν κινδυνεύω.
Τι να πεις…ο καθένας με τα παιδικά τραύματα του.
Εκεί που θέλω εγώ να καταλήξω είναι ότι μπορεί να βγήκα ζωντανή από το μπάνιο, αλλά τελικά μου κόστισε ψυχολογικά Ένα νευρικό κλονισμό τον πήρα.
Και το τελειωτικό χτύπημα μου το έδωσε η τσαπερδόνα όταν πήγαμε παρέα στο μανάβη.

Που να κρυφτώ 2.

Ευγενέστατος κύριος, με το χαμόγελο, την καλή κουβέντα, και το μαύρο μουσάκι του , που πάντα έκανε εντύπωση στην μικρή μια και τα μαλλιά του είναι γκριζοάσπρα.
Εχθές όμως το μουσάκι δεν υπήρχε (δυστυχώς για εμένα)
- Κύριε ξυρίσατε το μούσι σας;
- Ναι, αγάπη μου…ε, καλοκαιράκι….
- Και η μαμά μου ξύρισε, όχι όμως το μούσι…το πιπί της.

Fuck!!! Κρίμα και είχε ωραιότατα φρουτάκια…..

Ψάξε, ψάξε ...δεν θα τον βρεις

2009-05-11T11:28:00.002+03:00

by richardsymonsart
Αχ…καλοκαιράκι μύρισε εχθές!!
Εκπληκτική μέρα…να βολτάρεις και να μην θέλεις να γυρίσεις στο κλουβί με τίποτα! (και συνεχίζει απτόητος ο καιρός όπως βλέπω, επιτέλους)
Έτσι και εμείς λιαστήκαμε…ζαβλακωθήκαμε από τον ήλιο και κατά της 6 κάναμε μια στάση στο σπίτι να αφήσουμε τονμπαμπά μας παρέα με τις πράσινες παντοφλίτσες του, διότι αγάπη μου…

«Είσαι καλά; Έχει ΠΑΟΚ-ΠΑΟ ….και sex να μου ζητούσες τώρα δεν σου καθόμουν !»

…και συνεχίσαμε για παραλία με 2 φίλες.

Το παγωμένο μου φραπεδάκι δεν το ευχαριστήθηκα γιατί κυνηγούσα τα ζουζουνόπαιδα. Την μια μάλωναν , την άλλη ο μικρός είχε τάση φυγής…ε, όλο και κάτι έβρισκαν να με σηκώνουν από την αναπαυτική καρεκλίτσα μου.
Σε κάποια φάση που επιτέλους άραξα στο τραπέζι (αφού πρώτα έδεσα χειροπόδαρα τον μικρό και φίμωσα την μεγάλη) …τα κορίτσια μέσα στα νεύρα!
-Τι έγινε ρε κοπελιές; Χαλάω παρέα; Να φύγω;
Τα πήρε η μια διότι η άλλη της είπε:
-ε, και συ Ντινάκη να ψάξεις να βρεις κάποιον στα κυβικά σου, τι θέλεις πια;

Για να μην χαθείς να σου πω ότι το Ντινάκη είναι καιρό , πολύ καιρό μόνο και θέλει να βρει κάποιον ρε αδελφέ να μην αγκαλιάζει το μαξιλάρι τα βράδια. Στα 32 που λες, μια χαρά κοπέλα, δεν είναι βέβαια και μοντελάκι, έχει κάτι παραπανίσια κιλάκια. Αλλά είναι γαμώ τα παιδιά. Και το γέλιο της το έχει και καρδιά μάλαμα.
Όλο να δίνει αυτό το κορίτσι. Αλλά δεν είναι η κοπέλα που θα περάσει δίπλα σου και θα γυρίσεις να δεις.

Ε, η άλλη την κατατρόπωσε!! Εν ολίγης να κοιτάει για 40άρη και άνω, να μην ψάχνει τον κούκλο...κτλ…κτλ.
Και λέω εγώ τώρα
…έτσι παίζεται το παιχνίδι τώρα; (είναι και χρόνια που πέρασαν από τότε που ήμουν ελεύθερο πουλί!!)
Υπάρχουν κατηγορίες;
Α) όμορφοι
Β) άσχημοι
Γ)χοντροί
Δ) ψηλοί
Ε)κοντοί
Ζ) θεληματικά πηγούνια
Η) μεγάλα βυζιά…και πάει λέγοντας;;;;

Απαγορεύεται ρητά να μπερδεύονται τα υποσύνολα των διαφορετικών κατηγοριών μεταξύ τους.

Που πας κυρία μου με Δείκτη μάζας σώματος Β.Μ.Ι=30,47 ; Τολμάς να σηκώσεις τα μάτια σου στον δίμετρο μελαχρινό με τους κοιλιακούς φέτες; Ιεροσυλία !! Τι θα σχολιάζουν οι άλλοι όταν σας βλέπουν στο δρόμο χέρι χέρι… «αχ καλέ τι της βρήκε; Κρίμα το παλικάρι, μάλλον τον ευνουχίσανε»
Χαλάς αισθητική …δεν γίνεται!!
Αν δεν μπορείς να βρεις κάποιον χοντρό , παίξε στην κατηγορία άσχημοι.

Σσσστ, κιχ μην ακούσω. Δεν έχει σημασία αν είσαι καλό παιδί, έξυπνη, δραστήρια. Σημασία έχει να κάνεις καλές πίπες! Ουπς, σόρυ ξέφυγα..αυτό είναι το 2ο βασικό κριτήριο μετά το κάλος!

Για πες και εσύ τώρα που είσαι στο παιχνίδι…..

The beauty & the beast

2009-05-06T10:44:00.006+03:00

by Ruriko-Inoyuki

Επιστρέφει το μεσημέρι η ζουζούνα από τον παιδικό με τα μούτρα ως το πάτωμα…

Τι έπαθες μωρό μου;
Θέλω εγώ να είμαι σαρδέλα!
Παρακαλώ; (γούνα στα κάρβουνα ή τηγανιτή;) Επαναλάβεται άλλη μια φορά…
Σαρδέλα, θέλω να είμαι η σαρδέλα
Οκ….γιατί τι είσαι τώρα;
Σουπιά.
Αχα…ενδιαφέρον (γκλινγκ-γκλανγκ καμπανάκια χτυπάνε …φλασάκια τρώω… «τρέχω» τον τηλεφωνικό κατάλογο στο μυαλό μου να δω αν έχω τηλέφωνο παιδοψυχολόγου…)
Βρε η σουπιά ανήκει στο γένος κεφαλόποδων μαλάκιων και άμα λάχει τρώει και την σαρδέλα, της κάνει και την μούρη μπλε …ενώ η σαρδέλα…πατάτες μπροστά στην σουπιά…εεε;;;;
Ναι, αλλά στην καλοκαιρινή μας παράσταση στο σχολείο η σαρδέλα παντρεύεται τον κάβουρα.

1ον. Αναστεναγμός ανακούφισης.. φιουουουου…όλα καλά το μωρό μου δεν τα έπαιξε ακόμη
2ον. Αυτός ο κάβουρας πρέπει να είναι ο γόης της τάξης

Σιγά μη ρίξουμε τα μούτρα μας στον κάβουρα βρε αγάπη μου…μη χάσουμε τον γαμπρό! Άσε που αν το αναγάγουμε στα ζώδια…καρκίνος…μέγας φλώρος και μαμάκιας , να κάτι σαν τον αδελφό σου (αγορίνα μου καλά που δεν διαβάζεις ακόμη…έτσι το λέω βρε για να πάρει τα πάνω της…δεν το εννοώ!)

….το σκέφτεται……

Η χιονάτη και η Ραπουνζέλ όμως παντρεύονται τον πρίγκιπα.
(Γαμώ τον γαμοπρίγκιπά μου μέσα γαμώ!!)
Να θυμηθώ να πετάξω τα χαζό παραμύθια που φέρνουν οι γιαγιάδες. Δημιουργούν παρενέργειες και είναι ιδιαίτερα «καταστροφικά» όπως λένε οι φίλοι μας οι ψυχολόγοι…
Δες:

«Τα παραμύθια με τα οποία μεγαλώσαμε δεν διαβάζονται πια τόσο συχνά όσο παλιότερα, σε παιδικούς σταθμούς που σέβονται την ισότητα των δύο φύλων και θέλουν να προσφέρουν στα αγόρια και στα κορίτσια σωστά πρότυπα.
Ο λόγος είναι ότι τα περισσότερα, είναι αρκετά βίαια (γράφτηκαν σε εποχές όπου η βία ήταν κάτι το συνηθισμένο), δημιουργούν ενοχές στα παιδιά (π.χ. "Το κορίτσι με τα σπίρτα"), αλλά και για το λόγο του ότι μεταφέρουν λανθασμένα (σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα) πρότυπα των δύο φύλων.
Οι γυναικείοι χαρακτήρες ήταν παλιότερα ανήμποροι, παθητικοί, με χαμηλή αυτοπεποίθηση και η σωτηρία τους βασιζόταν αποκλειστικά στην επέμβαση ενός πάντα δυνατού, ενεργητικού, δημιουργικού, με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, άντρα, καλλιεργώντας την ταύτιση των κοριτσιών με αδύναμα πλάσματα που περιμένουν να έρθει απο "κάπου" (και όχι απο αυτές) η λύση για όλα τους τα προβλήματα, αλλά και μεταφέροντας όλη την ευθύνη της σωτηρίας της γυναίκας και την λύση όλων των προβλημάτων της, στον άντρα.»

Η Λιζ Γκρόερχολζ, επίκουρος καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο Περντιού της Ιντιάνα, δηλώνει ότι τα παραμύθια όπως ''η Χιονάτη και οι 7 νάνοι'' και η ''Σταχτοπούτα'' επικεντρώνονται στην εξωτερική εμφάνιση των πρωταγωνιστριών τους και μόνο.
'' Από τις πολύ μικρές ηλικίες τα κορίτσια διαβάζουν παραμύθια για πριγκίπισσες που έγιναν πλούσιες και ευτυχισμένες απλά και μόνο γιατί ήταν όμορφες.
''Αυτό είναι ένα μήνυμα που περνά στον εγκέφαλο των νεαρών γυναικών οι οποίες εκτιμούν ότι δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της κοινωνίας εκτός κι αν είναι όμορφες.

Γι’ αυτό σου λέω…Τριβιζάς και ξερό ψωμί. Και πολύ γέλιο διαβάζοντας τα.

Σιγά μη δώσω την σουπιά μου (βλ.εδώ) στον μαλακοκάβουρα….

Save my appartment....

2009-05-04T09:17:00.005+03:00

...και για τον πλανήτη το βλέπουμε αργότερα...!

Έλα ..πως περάσατε τριήμερο Πρωτομαγιάς;
Σπίτι..
Γιατί καλέ;
Μποτιλιάρισμα
Στην περιφεριακή ε; Ασε το ξέρω…
Δεν προλάβαμε να βγούμε μέχρι εκεί…σπίτι ήταν το πρόβλημα..
Στο σπίτι; Πλάκα ΜΕ κάνεις;
Για να το λέω …κάτι παραπάνω θα ξέρω…

…όταν γιαγιάδες παππούδες, θείοι, νονοί και νονές είναι εκτός ελέγχου…
...και η μαμά στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

3 λαλούν και μια χορεύει!!!

some of my precious...

2009-04-30T14:24:00.004+03:00

by Lordenol

Πήρα την πρόσκληση μόνη μου ...dear korisoskilo...
...αγαπημένα κομμάτια ...παντός καιρού...για νεύρα, για κλάμα, για νανούρισμα, για εκτόνωση ...είναι τα χαπάκια μου...

Creed

Massive Attack

Death in Vegas

Τρύπες

Αγγελάκας

Ζερβουδάκης

Μαυροπίνακας & κιμωλία

2009-04-29T12:46:00.002+03:00

...βαρέθηκα τους μαρκαδόρους , τις οθόνες αφής και τις γραφίδες...θέλω και εγώ να σκονιστώ και να μουτζουρωθώ!

Κάποιος να με γαργαλίσει!

2009-04-27T10:56:00.005+03:00

photo by AtariBetch

Συμβαίνει συνέχεια σε βαθμό εκνευριστικό.
Καθόμαστε να δούμε π.χ. την σειρά «Ευτυχισμένοι μαζί».
Σε κάθε ατάκα...χαχαχουχα…χαχαχουχα….μιλάμε για γέλιο όχι αστεία.
Ο άνθρωπος ξεκαρδίζεται…
Εγώ άντε μετά βίας να σκάσει κανένα χαμογελάκι…
Το ίδιο και στις περισσότερες ταινίες κωμωδίες…
Αφού αναρωτιέμαι…μήπως δεν διάβασα καλά τους υποτίτλους;

-Τι γελάς παιδί μου έτσι;
-Αφού τα λένε ωραία…

και δώστου να ξεκαρδίζεται…
Με κοιτάζει με δάκρυα στα μάτια κρατώντας την κοιλιά του…το κοιτάζω με το ζωγραφισμένο χαμόγελο του Joker…

Μα τι στον κόρακα…δεν έχω αίσθηση του χιούμορ; Δεν είμαι ...γελαδερή εγώ;;;

Αλλά όχι όταν τα λέμε οι δυο …..μια χαρά…καρατσεκαρισμένο.
Καλά ότι τον κάνω να κατουριέται στο γέλιο δεν είναι & αξιοσημείωτο αφού 1ον είμαι σούργιελο και 2ον είναι χαχανοτέτοιος (βλέπε εισαγωγή)
Αλλά με το δικό του χιούμορ γελάω ωραιότατα…είναι και καυστικό!

Μια λεξιμαχία της λαίδης Άστορ με τον Ουίνστον Τσόρτσιλ που έμεινε στην ιστορία θα μπορούσε να μας χαρακτηρίσει…(αλλάζοντας τα πρόσωπα….)

- Μωράκι μου, αν ήμουν σύζυγός σου, θα έβαζα δηλητήριο στον καφέ σου.

- Καλλινάκι μου, αν ήμουν σύζυγός σου, θα τον έπινα

Μα με τι γελάνε οι άντρες; Έχει τελικά το χιούμορ φύλλο;
Μήπως να υπάρχει στο dvd ετικετούλα να ξέρουμε που βαδίζουμε…
«αντρική κωμωδία» «γυναικεία κωμωδία» «κωμωδία και δύσκολους λύτες»
Εσύ το έχεις εντοπίσει το πρόβλημα ή τελικά εγώ είμαι ξινόφατσα;

boys don't cry...

2009-04-24T10:33:00.006+03:00

Αυτός ο «έρωτας» πολύ υπερτιμημένος είναι μου φαίνεται…

Ωραιότατη οικογένεια , όμορφο ζευγάρι, 2 ζουζούνια κουκλιά...νορμάλ κυλούσε η ζωή τους. Τώρα το νορμάλ για τον καθένα έχει άλλη υπόσταση…αλλά στα μάτια του πάντως όλα φαίνονταν μια χαρά. Ο δε άντρας τύπος και υπογραμμός!

Μια ωραία πρωία η κοπελιά ξύπνησε και αποφάσισε ότι είναι καψουρεμένη….με άλλον!
Και χτυποκάρδι και αχ βαχ…και τα γνωστά ντε! Οκ, κυρία μου τα περάσαμε, τα ξέρουμε τα συμπτώματα…πως κάνεις έτσι;

Χαλάς όμως οικογένεια έτσι απλά; Θα σου περάσει και μετά θα χτυπιέσαι…είναι και πιπινάκι μωρέ ο εραστής!! 10 χρόνια μικρότερο είναι το μωρουδάκι…στα 23 τι να ξέρει;
Τες πα…ζωή σου είναι ότι θέλεις κάνε την. Έχε το νου σου όμως πως όπως έστρωσες θα κοιμηθείς..

Βασικά , τα έχω πάρει κρανίο με την φιλενάδα μου…αλλά περισσότερο με τον άντρα της!
Ο οποίος από όταν ανακάλυψε τα περί απιστίας, αφού πέρασε το στάδιο του εγκεφαλικού…έγινε ακόμη καλύτερος από ότι ήταν…
Τι αγάπες, τι παρακαλετά, τι λουλούδια, εκπλήξεις, εκδρομές…
Βασίλισσα μου την ανεβάζει, πριγκίπισσα μου την κατεβάζει…
Απορώ πως δεν τους έχει καλέσει και για φαγητό να γνωρίσει τον αντίζηλο να το συζητήσουν βρε αδερφε..

Είσαι με τα καλά σου άνθρωπέ μου; Που είναι ο εγωισμός; Άσε που εμείς οι γυναίκες το θέλουμε κομματάκι το «φτύσιμο»….

Πάρε τα μπογαλάκια σου, κύριος, δώσε της χώρο και χρόνο αν το επιθυμείς, αλλά από μακριά…ούτε βλέφαρο μην της ρίξεις…
Και προς θεού μην μπεις στο τρυπάκι που ίσως σου πει…

«Nαι, βέβαια, ήταν λάθος? αλλά και εσύ δεν μου έδινες αρκετή τρυφερότητα, οδηγώντας με έτσι στην απιστία».

H συμμετοχή σου στην αποδυνάμωση της σχέσης σίγουρα θα υφίσταται με έναν τρόπο, αλλά είναι βέβαιο ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει κάποιον άλλον να απιστήσει. Mε τη συμπεριφορά αυτή όχι μόνο δεν αναλαμβάνει την προσωπική της ευθύνη, αλλά... πετάει το μπαλάκι σε σένα, «ζητώντας» έτσι και «τα ρέστα».

Πλάνταξε στο κλάμα μόνος , αλλά μπροστά της υιοθέτησε το βλέμμα του «ας πρόσεχες»…
Γονατιστή θα σου ‘ρθει. Είμαστε μαζοχίτσες ντε.

Κάνε όλα αυτά που κάνεις, ΟΤΑΝ επιστρέψει και όχι ΓΙΑ ΝΑ επιστρέψει.

…ουφ αυτά, τα είπα και ησύχασα.
Ξέρω ξέρω μιλάω εκ του ασφαλούς θα μου πεις….

Βρε άλλοι παρακαλάνε.....

2009-04-11T13:09:00.007+03:00

Πρέπει να βάλω σε εφαρμογή το σατανικό μου σχέδιο!!!
Θα αφανίσω το νησί από το χάρτη…
Μα γιατί κακοτάτη μου;
Γιατί ηλίθιο άθλιο σκουλήκι….για 658η φορά θα πάμε εκεί για Πάσχα!
Πρέπει να ομολογήσω ότι είναι αξιοθαύμαστη η σκέψη σας αισχροτάτη…το πώς θέλω να ξέρω!
Είναι απλό βρομερό σκουλήκι...θα μεταμορφώσω τον Παντοκράτορα σε ενεργό ηφαίστειο που θα ξεράσει λάβα και θα καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμά της…
ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
Μα , μα, κακοτάτη μου εσείς λατρεύεται το νησί…
Ναι, ναι…μπορεί…αλλά σιχαίνομαι να μαζεύω βαλίτσες για να ΠΑΩ στο νησί…
Ας προσέχατε σιχαμενοτάτη… να μην παντρευόσασταν άντρα Κερκυραίο …Καλλι-Βάντα μου.
Τόλμησες να μου αντιμιλήσεις γλοιώδης πράγμα;
Μια είναι η λύση τότε…να κλέψω το μαγικό βαλιτσάκι του sport Billy….και αυτό θα το κάνεις εσύ σιχαμερό έντομο…μπρος…εξαφανίσου από τα μάτια μου!!!!
……………………………….
………………(μερικές ώρες αργότερα)…………………….

-Μην ξεχάσεις να βάλεις μέσα και καμιά βερμούδα…..
Αγριοτάτη μου πάλι μας νίκησε ο Κερκυραίος…και τώρα τι θα κάνουμε;
Γκκκκρρρρρ…μπορεί αυτή την φορά να κέρδισες…αλλά την επόμενη δεν θα μου την γλιτώσεις…..ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

photo by Ruskatukka
Καλή Ανάσταση

Καλό Πάσχα….

…Να περάσεις καλά όπου και αν πας ή δεν πας .Να επιστρέψεις γερός/η και ανανεωμένος/η.

CU ;-)

Τι βλέπω.......

2009-04-08T21:43:00.002+03:00

….όταν τα καταφέρω και κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά;;
Ναι…ναι φημίζομαι για το πόσο εύκολα τον παίρνω (τον ύπνο ντε)…έχω αναφερθεί σε παλαιότερο ποστ, εδώ…

Οπότε που λες αγαπητέ…δεν θυμάμαι και πολλές…την υπόθεση δεν την προλαβαίνω, μια και ξυπνάω στους τίτλους τέλους…

Όμως με υπερηφάνεια και καμάρι μπορώ να πω ότι αυτές που ακολουθούν όχι μόνο κατάφερα και τις είδα ολόκληρες…αλλά τις ξαναείδα και τις ξαναείδα…

Τώρα μπορεί να μην είναι οι καλυτερότερες, αλλά σε εμένα άφησαν ανεξίτηλο σημάδι, αφού αυτές και μόνο αυτές ξεπήδησαν αμέσως στην πρόσκληση του korinoskilou και της Γλυκερίας να παραθέσω τις 5 αγαπημένες μου ταινίες !

Ευχαριστώ κορίτσια.
Δεν θα σχολιάσω, αρκούν τα Trailer νομίζω , μη φωνάζεις μάνα είμαι έχω παιδιά …δουλειές…άντε!! Καλύτερα να ανακαλύψεις το στόρι μόνος σου.

Ξεκινάμε; Σβήστε τα φώτα.

Finding Nemo
….μεταγλωττισμένο εννοείται ...Αθερίδης -Παπαδοπούλου...και κατουριέσαι στα γέλια!

Trainspotting

American History X

Underground

Crouching Tiger Hidden Dragon

.....T h e E n d

Δεν υπάρχει παρερμηνεία στο όχι...

2009-04-07T11:49:00.003+03:00

by MainLi

Ξημέρωσε και συνεχίζω στην ίδια στάση…

.................Την στάση του νεκρού….

Δεν ξέρω αν είναι γιατί παρέλυσα…μούδιασα…νέκρωσα…

….ανίκανη να βοηθήσω......

Ή πάλι φοβάμαι ότι αν σηκωθώ, η οργή, ο θυμός, ο πόνος θα με κάνει να τα σπάσω όλα στο διάβα μου…..

Είναι αλλιώς όταν συμβαίνει σε δικό σου άνθρωπο…

Φίλη παιδική,
όχι ψέματα ….αδερφή ψυχή για μένα….Πάντα χαμογελαστή, γλυκομίλητη, πειραχτήρι…μια γυναίκα με την αθωότητα μικρού παιδιού….
…
…..
…..γιατί της γάμισες την ζωή καργιόλη;

Περι λαμπάδων...

2009-04-03T12:26:00.004+03:00

Τι κουβαλάς ρε συ Έλεν;
Αγόρασα λαμπάδα για το βαφτιστήρι
Τι έγινε; Τις βρήκες σε τιμή χονδρική και πήρες κούτα να έχεις να στέλνεις στα επόμενα 35 χρόνια;
Αι…μωρηηη…μία είναι…
Μια αλλά Λέων!! Θα δεθείς και εσύ πάνω;

Μη μου ξαναμιλήσεις για οικονομική κρίση και αηδίες….40 ευρουλάκια για αυτό το τερατόπραγμα; Λαμπάδα με παιχνίδι; Αυτό είναι ο παιδότοπος με κεράκι…
Άσε μας τώρα!
Τι πνευματική μητέρα είσαι βρε; Τέτοιο πνεύμα θα μεταδώσεις στο παιδί;
Μεγάλη κακογουστιά το λιγότερο έχω να πω.

Αλλά έτσι είναι…αν δεν βλέπεις την βαφτισιμιά όλο τον χρόνο θέλεις να εξιλεωθείς με την «Λαμπάδα Barbie Ραπουνζέλ & ονειρεμένο κάστρο» .....
....( ω μάι γκόντ, αν το πεις με μια ανάσα κερδίζεις και τον ονειρεμένο πρίγκιπα!)

Τα παιδιά σήμερα είναι χορτασμένα από παιχνίδια…φτάνει !

Άντε κοριτσάκι μου, αγόρασε μια όμορφη , απλή , γουστόζικη λαμπάδα….να αντανακλά και το γούστο σου, και με τα υπόλοιπα 25 ευρουλάκια που θα σου περισσέψουν , πάρτη βόλτα να φάτε και κανένα παγωτάκι!

Πίστεψε με περισσότερο θα το χαρεί…
Στα δικά μου βαφτιστήρια αγόρασα αυτές…τα κουκλιά είναι μεταλλικά.
..... ...........
για την 11χρονη κοκέτα ................... για τον 5χρονο ζούζουνο

…μη μου πεις δεν σου αρέσουν…είναι αργά, τις έχω στείλει ήδη με courier!!

Αν είσαι Θεσσαλονίκη θα τις βρεις στο “Paf” Μ.Μπότσαρη 25….

Αλήθεια ή ψέμα;

2009-04-01T10:20:00.004+03:00

photo by blacklabelwood

1 Απρίλη 1996…
Φοιτητές…έχουμε καθίσει για καφέ και μπουγάτσα μετά την χθεσινοβραδινή κραιπάλη …Πίνω μια τζούρα από το Frappe και εσύ στρίβεις τσιγάρο.
- Η barwoman μέσα το έβαλε το μαγαζί…πολλά σφυνάκια δεν σε κέρασε; Πάλι καρδιές έκαψες!
- Θέλω να ‘μαστε μαζί.
- Μαζί;
- Σε θέλω ρε παιδί μου….μου αρέσεις…

3 χρόνια φιλαράκια…ξέρω όλα τα γκομενικά σου…τώρα σου την έδωσε; σκέφτομαι με απορία (και κρυφή λαχτάρα ομολογώ…)

- καλά…Κάτσε να περάσει η πρωταπριλιά...να ξημερώσει 2 του μηνός και τότε αν το επαναλάβεις το ξανασυζητάμε…
- Πλάκα μου κάνεις;
- Εσύ μου κάνεις μάλλον….

Τελικά σοβαρολογούσε…

1 Απρίλη 2004…
Τα νεύρα τσατάλια και η κοιλιά τούρλα. Αφού έχω ξεπροβοδίσει το καμάρι μου για την δουλειά, πίνω το κλασικό φραπεδάκι μου, όρθια γιατί να κάτσω δεν μπορώ!!!
Νοιώθω και κάτι σουβλιές που και που…Περνάει καμιά ώρα.
Σαν να παραείναι συχνά τα πονάκια…λες να γεννήσω σήμερα;
Τηλέφωνο!
- Νομίζω ότι πρέπει να έρθεις σπίτι να πάμε στην κλινική.
- Πρωί πρωί σε μένα βρήκες να κάνεις πλάκα;
- Σοβαρά μιλάω…πονάω όλο και πιο συχνά.
- Κάλι; Έχω και δουλειά λέμε…
- Παιδί μου ΓΕΝΝΑΜΕ σου λέω!!!!

Μεσημεράκι πρώτο αντίκρισα την πριγκηπέσα μου.

Τελικά τα σημαντικότερα γεγονότα στην ζωή μου (οκ, κάποια από τα σημαντικότερα…ο πρίγκιπας μου την σκαπουλάρισε…ήρθε Ιούνιο…) έγιναν πρωταπριλιά….

…………σαν ψέμα…............

Λες αυτό να φταίει και παίρνω την ζωή για πλάκα;

Στρίβε...

2009-03-28T10:24:00.003+02:00

photo by chaosasylum

Καπνίζω. Ξέρω , ξέρω …το κάπνισμα μπορεί να σκοτώσει…το έχω εμπεδώσει!

Καπνίζεις. Το ξέρεις όμως ότι το δικό σου κάπνισμα μπορεί να σκοτώσει (για να μην πω γ@&%σει ) την δική μου ψυχολογία;

Ναι, μάλιστα βεβαίως και βεβαίως…

Διότι αγάπη μου, τα δικά μου τσιγαράκια είναι τακτοποιημένα στο κουτάκι τους, κάθονται ήρεμα και υπομονετικά και περιμένουν την σειρά τους να θυσιαστούν.
Το μόνο που λερώνω είναι ένα τασάκι (πολύ χάλια παρεμπιπτόντως …πως το κρατάω ακόμη…chipi ανέβασε κανα post με trendy σταχτοδοχεία εσύ που ξέρεις ;-) ).
…και το αδειάζω στις 5 γόπες…κατάλαβες;

Ενώ εσύ; Αχχχχχ εσύ……Δυστυχώς για τα νεύρα μου καπνίζεις καπνό Drum. Σε εκείνο το άθλιο μπλε σακουλάκι!
Καλά θα ήταν να έμενε μόνο εκεί. Παρέλαση κάνει παντού! Σε όποια γωνία του σπιτιού και να πάω μου θυμίζει ότι πέρασες από εκεί…
Ένα πράγμα σαν τον κοντορεβυθούλι που έριχνε ψιχουλάκια μη χαθεί.

Εικόνα 1: Βάζω πληντύριο υπόθεση 3 λεπτών αλλά σπαταλάω άλλα 10 λεπτά να καθαρίσω τις κωλοτσέπες των jeans σου από τους γλοιώδεις καπνούς…

Εικόνα 2: Κάθομαι μπροστά στο pc και ψάχνω κανα μισάωρο να βρω το πληκτρολόγιο…κρυμμένο κάτω από τα αηδιαστικά μικρά καφετιά φυλλαράκια καπνού και μισοτελειωμένα σακουλάκια Drum….

Εικόνα 3: Ετοιμαζόμαστε για μεγάλο ταξίδι με αυτοκίνητο…έχουμε αργήσει ..παρόλα αυτά, ενώ είμαστε έτοιμοι όλοι με τις ζώνες μας πρέπει να περιμένουμε τον master του καπνού να στρίψει 10-15 τσιγαράκια να τα έχει έτοιμα για τον δρόμο…

Εικόνα 4: και σημαντικότερη!! Ξέρω πονάει αλλά είμαι bitch! Ο μικρός να μασουλάει την αγαπημένη σου φούντα που έπεσε στον διάδρομο κατά την ηρωική έξοδο σου και να τρέχουμε σε κατάσταση αμόκ για πλύση στομάχου!

Δεν σου αγοράζω ταμπακέρα…εκτός του ότι τις απεχθάνεσαι ( και θα προτιμούσες να σου πάρω μια πίπα…μη χαίρεσαι!! ), δεν θα βοηθούσαν την κατάσταση…αν και θα ήταν ωραίο να σιγοτραγουδάς τους στίχους γνωστού άσματος..

«Ποτέ δε μ' άφησες να δω μιαν άσπρη μέρα
και σου γουστάρει πάντα να με τυραννάς
Κι ίσως μου χάρισες αυτή την ταμπακιέρα
για να μου γίνει και το κάπνισμα βραχνάς.»

Συνεπώς ή το κόβεις, ή το γυρίζεις στο πακέτο….
…και μην μου πεις … «μα κάποτε σου άρεσε, σε γοήτευε η όλη διαδικασία να με βλέπεις να στρίβω»
ΚΑΠΟΤΕ. Τώρα γερνάω και βγάζω παραξενιές!!!

Σου δίνω διορία μια εβδομάδα να αποφασίσεις, και αυτό μόνο και μόνο γιατί μου άρεσε η κάτωθι διαφήμιση του DRUM.

....αγάπη μου.....μωρό μου.....μην τα πάρεις κρανίο.....εγώ για το καλό σου το λέω......
(κρατάμε και μια πισινή......) :-)

Μυρωδιές...

2009-03-23T12:31:00.006+02:00

Πόσο πολύ μπορεί μια μυρωδιά να σε κάνει να τρέξεις πίσω…να επαναφέρει στην επιφάνεια μνήμες.
Τι υπέροχη αίσθηση αυτή της οσμής. Για τον κάθε ένα ξεχωριστά , το ίδιο άρωμα μπορεί να δώσει τόσο διαφορετικό συναίσθημα, άλλη εικόνα…
Φέρνω στο μυαλό μου μυρωδιές και τις συνδέω με πρόσωπα και καταστάσεις.
Ξέρεις τι;

Τα πιο έντονα αρώματα, τα έχω από παιδί. Και όχι στην πόλη…όχι…
Όλα τα αρώματα έρχονται από το χωριό. Ευλογία για όποιον ζει ή έστω έζησε σε επαρχία.
photo by Ellen van Deelen

Άρωμα φράουλας: όλα τα καλοκαίρια στο χωριό. Μήνας Μάης και ξεκινάμε πρωί να μαζέψουμε φράουλες. Στρέμματα…. Και εγώ παιδάκι να τρέχω μέσα στα χωράφια και να αρπάζω τις πιο μεγάλες φραουλίτσες...εκείνο ήταν άρωμα…κατακόκκινες και ζουμερές. Τα χέρια , το πρόσωπο, τα ρούχα όλα βαμμένα κόκκινα και τον παππού να ορίεται «μην τρέχεις έτσι παιδί μου θα τις πατήσεις και θα τις λιώσεις»

photo by Beate Miedl-Rissner
Άρωμα καλοκαιρινής βροχής: Τρελαίνομαι μυρωδιά του νοτισμένου χώματος. Αγριεύω , τρέχω έξω ξυπόλητη και τσαλαβουτάω στα νερά . Άφήνω τις πατημασιές μου στο λασπωμένο χώμα.
Γιαγιά… « εσύ κορίτσι μου τσιγγάνα έπρεπε να ήσουν...δεν είσαι για σπίτι!!»

Πυρακτωμένο ξύλο: Χειμώνας, όλο το χωριό μια μυρωδιά, την μυρωδιά τις ξυλόσομπας. Έξω να πέφτει χιόνι, όχι αστεία και μέσα στο μικρό κουζινάκι η γιαγιά να ρίχνει και άλλο κούτσουρο στην σόμπα και από πάνω να ψήνει φέτες ψωμί (ξέρεις εκείνα τα ψωμιά τα ζυμωτά, που μια φέτα ήταν όσο το μισό τραπέζι!!!...αλήθεια, ξέρεις;)

photo by Kai Nessler
Άχυρο: ΤΑ παιχνίδια με τα άλλα παιδιά στον αχυρώνα!! Σκαρφαλώνουμε πάνω στα δεμάτια , και 3 μέτρα μπορεί, να ψάχνουμε να βρούμε που έκρυψε η γάτα τα νεογέννητα γατάκια της. Πιανόμαστε από το σχοινί και κάνουμε τον ταρζάν…(ακόμη το έχω το σημάδι στον γοφό από μια πρόκα , ναααα με το συμπάθιο)

Τι κάθομαι και αναμοχλεύω…απλά αναρωτιέμαι….τα δικά μου παιδιά….
….αυτές τις μυρωδιές….θα τις αναγνωρίσουν;………

selamat datang

2009-03-20T11:53:00.004+02:00

photo by Miguel Torres

Αυτό ήταν…πάει πέρασε!
Και έγιναν αυτοί καλά...και εγώ τα έπαιξα! Δεν λειτουργώ παιδί μου, νέκρωσε ο εγκέφαλος…
Και μην διανοηθείς να μου πεις ότι είμαι γκρινιάρα…μια ολόκληρη εβδομάδα ήμουν αποίκο.
Βραβείο καλύτερης αποκλειστικής της χρονιάς πρέπει να πάρω.

Δεν δικαιούμαι τουλάχιστον μια εβδομάδα ηρεμίας…χαλάρωσης…relax….?
(Εδώ είναι που όλοι μαζί φωνάζουμε «ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙ»)
Άντε πάρε τα παιδιά και πήγαινε μια βόλτα στην μανούλα! Δεν την αποθύμησες;
Ή μάλλον άσε καλυτέρα να φύγω εγώ. Τι; Πάλι μέσα θα μείνω; Αν είναι έτσι να φορέσω και την άσπρη φορμίτσα…ναι, εκείνη με τα κορδόνια και θα είμαι κομπλέ.

Που θα πάω;
Ξέρεις εγώ είμαι βολικό παιδί…και με μια καλυβίτσα παραλιακή στο 2ο πόδι Χαλκιδικής βολεύομαι…αλλά πέρασα από ένα ψυχολογικό τεστ και βγήκε ότι ανταποκρίνομαι θετικά και με χαμόγελο στο άκουσμα «μπανγκαλόους Ινδονησία»….μας παίρνει;

Να αράξω στη λευκή αμμουδιά….το κύμα να σκάει …σπλατς…στα πόδια.
Να με νανουρίζει το αεράκι έτσι όπως θα κουνιέμαι νωχελικά στην αιώρα πίνοντας κοκτέιλ…
….και κάθε 10 λέπτα θα με ξυπνάει το κινητό

(να θυμηθώ να το βάλω στη δόνηση στην επόμενη φαντασίωση)…

- Τι θέλεις πάλι αγάπη μου;
- Τις πιτζάμες τους που τις έχεις;
- Στο ψυγείο δίπλα στα γιαούρτια…ΠΟΥ μπορεί να είναι δηλαδή; Στην ντουλάπα τους!!
- Οκ

….κουνιέμαι…ο ήλιος ζεστός χαϊδεύει το δίμετρο χυμώδης κορμί μου

(φαντασίωση μου είναι ότι θέλω λέω, οκ; )
…το γνωστό κουδούνισμα…
- Δηλαδή έλεος…
- Στο γάλα τους βάζεις και κακάο;
- ΟΧΙ,ΟΧΙ,ΟΧΙ,ΟΧΙ,ΟΧΙ……

Οι άντρες ξεκουρδίζονται αν τους αφήσεις μόνους στο σπίτι.

Πόσο μάλλον αν έχεις και παιδιά. Μερικές φορές νοιώθεις ότι είναι επισκέπτες.
Και δεν είναι ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν…μια χαρά μπορούν!! Αλλά έχουν καλομάθει…που να ψάχνω τώρα….!
Ψάξε ρε φίλε και αν δεν το βρεις μετά ρωτάς!!
Εξάντλησε όλα τα περιθώρια και μετά μπες στην διαδικασία να με ρωτήσεις.
Και μιλάμε τώρα για μια έξοδο 2-3 ώρες έτσι; Στην ώρα πάνω…το τηλέφωνο..
- έλα αργείς;
…βάλε και λίγο ψυχολογικό πόλεμο…
- η μικρή θέλει να σου μιλήσει…

Δεν ξέρω αν η κατάσταση τους σηκώνει θεραπεία.

Που μείναμε….ααα…ναι…
Βουτάω στα γαλαζοπράσινα νερά του Ινδικού (να υποθέσω) ωκεανού….

…….η κλίση σας προωθείται….

Insane!

2009-03-14T11:37:00.003+02:00

by Kitimaru

Ο μικρός με πυρετό.....

.... Η μικρή με βήχα , χειρότερο από τον τσιγαρόβηχα του παππού μου...

και ο μεγάλος , ο καλός μου, η κολώνα του σπιτιού να ξερνοβολάει όλη μέρα και να μυξοκλαίγεται...χειρότερος από τα μωρά....

...δεν είμαι καλά....θα πάρω τα βουνά.....

...Δυνατά την ένταση & χτυπιέμαι μόνη μου για να μην χτυπήσω κανένα....

Θα μου κάνεις τι ζωή ποδήλατο please?

2009-03-10T10:18:00.004+02:00

photo by cynthia lively

Άνοιξη…τι ωραία…Λιακάδα, ελαφρύ αεράκι να ανεμίζει τα μαλλάκια…(Hello? Κουρέυτηκες remember?)
Πάει η φαντασίωση…
Πάμε από την αρχή.
Άνοιξη…τι ωραία…λιακάδα, άπνυα…τα πουλάκια τιτιβίζουν και έχεις διάθεση να βγείς να περπατήσεις να χαζέψεις…
..Απρίλιος...Μάιος…Ιούνιος…τι; Ιούνιος σε 2 μήνες;
Συνεπάγεται μπικίνι; Μπι-κι-νι!! Οιμέ!!! Ρίγη ανατριχίλας!!!
Τι να πρωτομαζέψεις κυρία μου; Αυτά παθαίνεις αν μου αράζεις τα χειμωνιάτικα βραδιά στο καναπέ με dvd και παγωτό! Τώρα τρέχα!

Πρώτον και βασικότερων σιχαίνομαι θανάσιμα την γυμναστική, και πολύ περισσότερο τα γυμναστήρια.
Μην επιμένεις, δεν μπορώ να πάω να κλειστώ εκεί μέσα και να χτυπιέμαι! Ακόμη μου το χτυπάει ο καλός μου για εκείνη την συνδρομή σε γνωστό γυμναστήριο για ένα 6μηνο και πάτησα το πόδι μου 3 φορές!! Ούτε βδομάδα δεν έκλεισα!!
Κάτι πάει να γίνει με τον χορό! Α, ναι…τρομερή εκτόνωση για μένα και για τα ζουζούνια επίσης!

Πάμπολα (άκου πάμπολα….anyway) απογεύματα χτυπιόμαστε παρέα πάνω στους καναπέδες, στα κρεβάτια, χορεύουμε τον χορό της βροχής…και πολύ συχνά τον περίφημο χορό «μπαμπά έλα σπίτι τα έφτυσα!!»
Πόσο να χορέψεις όμως αγαπητή μου με το γνωστό άσμα «Ζουζούνια…ζουζουνάκια...ζουζούνια..άστεράκια..» ή το «Ντρουλη ντρουλη ντρούλη χοντρούλη…». Κάποια στιγμή έρχεσαι και ξενερώνεις!!

Την βρήκα την λύση! Και είναι και αγαπημένη!
Ποδήλατο!!
Απίστευτες βολτούλες χαλαρές, i-pod στα αυτιά και φύγαμε τα πρωινά!
Μόνο που χρειάζομαι ποδήλατο!! Το τελευταίο είχε πάνω τις βοηθητικές…μπουχαχα!!
Θέλω να είναι ροζ σαν κοριτσάκι που είμαι με καλαθάκι μπροστά.
Ακούς λουκουμάκι; Μη μου πάρεις κανένα αγωνιστικό, γιατί αν προσπαθήσω να κατέβω από εκεί …μην περιμένεις να κάνουμε και τρίτο παιδί!! (Τι συνειρμός και αυτός!)
Αυτά και φύγαμε! ….Ξέχασα κάτι;
Το μικρό μου διαολάκι! Συνεπώς βάλε και ένα παιδικό καρεκλάκι για το ποδήλατο!
Καλά….μάνα γιός θα κάνουμε τρελές βόλτες!!
Σήμερα ο καλός μου πάει σουπερ μάρκετ οπότε την έχω έτοιμη την λίστα…
- Γάλα
- Καφέ
- Ρύζι
- Μπρόκολο
- Ποδήλατο πόλης
- Μακαρόνια
- Ζάχαρι
- Παιδικό καθισματάκι
- Πορτοκάλια
- Φακές
- …………που ξέρεις μπορεί και να παρασυρθεί!!!!!

Φρένο Γκάζι μουσική....

2009-03-05T10:30:00.004+02:00

photo by Marc Funkleder

Πρωί πρωί με την δροσούλα, να’ μαι στον δρόμο να οδηγώ για να πάω στο σχολείο της μικρής να πληρώσω…(ναι, αγάπη μου, η δημόσια δωρεάν παιδεία ζει και βασιλεύει…πού μη με ρωτήσεις…δεν ξέρω! Βλέπεις λόγω «υπερφόρτωσης» των νηπιαγωγείων, τα προνήπια δεν τα πήραν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!!)

Σταματημένη στο φανάρι. Κόκκινο, το ίδιο κόκκινο έχει χτυπήσει και η αγωνία!! Πάντα σε ετοιμότητα, το χέρι στον λεβιέ, το πόδι στον συμπλέκτη γιατί μόλις σβήσει το κόκκινο ξέρεις ε; Στο απειροελάχιστο κλάσμα δευτερολέπτου πριν να ανάψει το πράσινο έχουν αρχίσει οι κόρνες από πίσω το κονσέρτο!! Μη διανοηθείς και καθυστερήσεις, έχεις ακούσει τον εξάψαλμο!!

Συνεχίζεις τον δρόμο σου παρακαλώντας «Μη με πιάσει κόκκινο…μη με πιάσει κόκκινο…δεν αντέχω τόση ένταση!!!»

Κόκκινο. Φτου το κέρατο μου (τρόπος του λέγειν…δεν έχω αντιληφθεί να έχει φυτρώσει κάτι προς το παρόν).
Και περιμένω...περιμένω ώσπου ΓΚΝΤΟΥΠ , ένα ταρακούνημα ήρθε για να δέσει το γλυκό…
Ο «από πίσω» κύριος (και νοστιμούλης μη ξεχάσω να σου πω) προφανώς αρμένιζε σε άλλη διάσταση, χάζευε τις πεταλουδίτσες, ξεχνώντας την ύπαρξη του μεσαίου πεντάλ, το λεγόμενο φρένο!

Κατεβαίνω…κατεβαίνει.
Τον κοιτάζω…με κοιτάζει…
Τον ξανακοιτάζω με ανασηκωμένο το δεξί μου φρύδι…χαμογελάει.

- Φταίω, ε;
- Φταίτε!
- Αφαιρέθηκα ψάχνοντας για σταθμό στο ράδιο και τσούλησε…
- Ας προσέχατε!
- Θα πληρώσω..
- Εννοείται!!!
- Κοπελιά; (Αχ...άλλο ένα τέτοιο να πεις και στην έχω χαρίσει!!) στην ρεζέρβα σου βρήκα είναι και ψηλό…εσύ δεν έπαθες τίποτα, εγώ γρατζουνίστηκα.

Καλά έχει πολύ ενδιαφέρον πως μιλάνε οι άντρες για το αυτοκίνητο λες και είναι προέκταση του εαυτού τους…στο πρώτο πρόσωπο!! Αλλά και αυτό άλλο θέμα είναι…

- Α, ναι…ωραία!! (καλή είμαι και εγώ!)
- Φεύγουμε;
- Φύγαμε!

Για φαντάσου τώρα τον διάλογο με τράμπα οδηγών. Εγώ να έπεφτα στον μπροστινό!!

Κατεβαίνω...κατεβαίνει σε έξαλλη κατάσταση!!
Πριν προλάβω να αρθρώσω λέξη, φωνάζει τραβώντας τα μαλλιά του…

- καλά στραβή είσαι κυρά μου; (Και στραβή και κυρά και ενικός!!) Δεν βλέπεις μπροστά σου;
- Μα…
- Μαλλιά! Γυναίκες…τι το θέλετε το τιμόνι; Άντε τράβα στην κουζίνα να κάνεις κανα κεφτεδάκι!!!
- Μα το δικό σας αυτοκίνητο δεν έπαθε κάτι. Το δικό μου γρατζουνίστηκε…
- Κάτσε να δω…που ξέρεις και από αυτοκίνητα εσύ….
Σκύβει και σκουπίζει σχολαστικά με το μανίκι τον προφυλακτήρα…ξανασκουπίζει φτύνοντας κιόλας!!
- Εδώ η απόχρωση δεν είναι η ίδια…έχει ξυθεί το χρώμα…
- Τώρα σοβαρολογείτε;
- Ναι…ναι εδώ το βλέπεις; Για πρόσεξε καλυτέρα…δεν είναι είναι το βαθύ μπλέ του ουρανού…
- Εγώ λέω να φύγουμε μια και δεν έγινε ζημιά!
- Δεν θα είσαι καλά…την τροχαία θα φωνάξουμε…γ@μώ την τύχη μου μέσα…κότες …άσχετες….

….και πάει λέγοντας…….

Μαμά; ...Σκέτο;

2009-02-26T14:45:00.003+02:00

Είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να «δέχεσαι» τις καταστάσεις που έρχονται στην ζωή σου.
Να τις κατανοείς και να μπορείς να τις απολαμβάνεις όπως είναι.
Σίγουρα δεν θα είναι όλα ρόδινα και στρωμένα με ροδοπέταλα. Δεν είναι όμως και μόνο δυσκολίες και λασπουριά.

Αρκεί εσύ να βρεις την ισορροπία.

Τα σκέφτηκα αυτά με αφορμή μια επίσκεψη που έκανα στην εταιρία που δούλευα .
Πήγα μαζί με τα ζουζουνόπαιδα μια και δεν είχα που να τα αφήσω.
Μου φάνηκαν όλα τόσο μακρινά…κι όμως δεν έχει χρόνο που σταμάτησα.
Είδα και τους παλιούς συναδέλφους….τα είπαμε.
Τα σχόλια που άκουσα από κάποιες κοπελίτσες…
«Μα, καλά δεν σου την έχει δώσει μέσα στο σπίτι; Δεν βαριέσαι; Ρέκλα είσαι ,ε;»

Όχι κοριτσάκι μου , δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Ρέκλα είσαι μόνο αν το θέλεις. Ξέρεις τι δουλειά έχει να προσπαθείς να γίνεις σωστή μαμά; Μάλλον όχι.
Χαλαρά θα μπορούσα να είμαι όλη μέρα στον καναπέ να παρακολουθώ τα πρωινάδικα, να ρίχνω και ένα φαγητό στην κατσαρόλα.

Όχι , εγώ θέλω να απολαύσω αυτή την φάση της ζωής μου.
Να δοθώ με όλο μου το είναι.
Να εκμεταλλευτώ το κάθε δευτερόλεπτο, να το ευχαριστηθώ.
Και περισσότερο, τώρα που έχω χρόνο να γνωρίσω τα παιδιά μου. Να μην περιμένω την ώρα του ύπνου με ανυπομονησία για να ξεκουραστώ. Να τα χαρώ. Να πηγαίνουμε βόλτες , να διαβάζουμε , να βλέπουμε παιδικό θέατρο, να παίζουμε μέχρι τελικής πτώσης!
Ξέρεις τι άσκηση είναι να παίζεις με 2 θηριάκια; Τι γυμναστήρια και γιόγκα! Εδώ να δεις κάψιμο θερμίδων!
Μη σου πω ότι είναι και ψυχοθεραπεία! Ξέρεις τι έχω μάθει για μένα μέσα από τις απλές ερωτησούλες τους;
Θέλω να είμαι εκεί στον φόβο και τον πόνο τους.
Τώρα μπορώ να κάνω πράγματα για τον εαυτό μου. Που χρόνος πριν!!
Μπορώ να δω φίλους, να διαβάσω βιβλία που πρίν, το μάτι έκλεινε στην 4η σελίδα…
Έχω διάθεση για νέα πράγματα , για αλλαγές στο σπίτι, για ξεκίνημα νέων δραστηριοτήτων.
Θέλω να δώσω βάση στην λεπτομέρεια…
να κάνω το πιο απλό σαν να ήταν το σπουδαιότερο.

Το πέρασα το τρυπάκι της εργαζόμενης . Τι να μου λείπει; Το ξύπνημα στις 6:00, η προσπάθεια να αναρριχηθώ στην ιεραρχία σε ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον;
Τα ζουζουνέλια να στεναχωριούνται όταν έβλεπαν την κοπέλα που τα κρατούσε να φεύγει όταν ερχόμουν εγώ σπίτι;
Για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, δεν έχω τίποτα με τις εργαζόμενες μητέρες. Άλλωστε ήμουν μια και εγώ. Πολύ μεγάλο φορτίο!
Αλλά όχι και να υποβαθμίσεις το γεγονός ότι είμαι σπίτι με τα παιδιά!
Καριέρα; Εκεί που είσαι ήμουνα και εκεί που είμαι θα ‘ρθεις!
Κάθε φάση έχει τα θετικά και τα αρνητικά…
Και στην φάση που είμαι τώρα μόνο τα θετικά μπορώ και θέλω να βλέπω.

Ο καημός της χαρωπής νοικοκυράς...

2009-02-16T22:33:00.003+02:00

Γυρίζεις από το γραφείο, ανοίγεις την πόρτα μπαίνεις μέσα…και ενώ είμαι έτοιμη να σου δώσω φιλάκι κάνεις την κίνηση ματ!
Την κίνηση που επαναλαμβάνεται μέσα στον χρόνο ίδια και απαράλλαχτη! Κάθε απόγευμα στις 5:30 ακριβώς ζω και ξαναζώ την ίδια σκηνή…σαν την μέρα της μαρμότα!

Το κράνος με τα γάντια πάνω στην τραπεζαρία!

Δες το και με τα μάτια σου!!

BUT WHY?

Πέφτω στα πόδια σου και εκλιπαρώ…please…..δεν με λυπάσαι;

Πόσες φορές να σου το πω…

Στο λέω γλυκά… «μωράκι; Το κράνος να το πηγαίνεις στο γραφείο»

Στο λέω με νεύρα…. «Αι σιχτίρ και εσύ και το κράνος σου πια!»

Στο λέω στα πρόθυρα νευρικής κρίσης, με δάκρυα στα μάτια …. «Το κάνεις για να με τρελάνεις, παραδέξου το…δεν μ’ αγαπάς»

Στο λέω στα αγγλικά μια και στα ελληνικά δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε ….
“ put the helmet down”

Δεν ξέρω ! Σηκώνω τα χέρια ψηλά. Όλοι οι άντρες έτσι είναι ή σε μένα έπεσε το ελλατωματικό μοντέλο; Μια κίνηση 5 δευτερολέπτων είναι!
Είμαι υπερβολική;
Χαλιέμαι όμως, όχι τόσο με την θέα του κράνους όσο με την ακαταστασία και την αδιαφορία! Το λέμε δυο, το λέμε τρεις το λέμε χίλιες δεκατρείς…από το ένα αυτί μπαίνει από το άλλο βγαίνει!

Σκέφτηκα διάφορα…

Να στο σπάσω.

Με φαντασιώνομαι με το σφυρί και το βλέμμα του τρελού, αλλού γι’ αλλού να το κάνω 1000 κομματάκια…Μπουαχαχαχα…..
Μπα, δεν λέει…προέχει η ασφάλεια σου χρυσό μου!

Να πάρω από την θέση του το τραπέζι της τραπεζαρίας .
Γελάω στην σκέψη της φάτσας σου όταν ακούσεις το «γδούπ» που θα κάνει το κράνος καθώς θα πέφτει στο μάρμαρο ). Έλα που δεν μεταφέρεται και αλλού το γιγαντοτράπεζο 2,10x1.0

Να στο βάψω ροζ με πεταλούδες και λουλουδάκια.

Λες; Σε έχω ικανό όμως να το φοράς και έτσι! Και μετά ποιος ακούει την θείτσα απέναντι (μεγάλη κατινάρα) να λέει στις κοτούλες γειτόνισσες…. «Να ήρθε και ο άντρας της…καλέ να δεις που αυτός είναι γκέι και τα παιδιά τα έκανε με εξωσωματική»

Διάβασα όμως το εξής ενδιαφέρον …

Οι γυναίκες χρησιμοποιούν ολόκληρο τον εγκέφαλο τους όταν ακούνε κάτι ενώ οι άντρες το μισό.
Νέα ερευνητικά δεδομένα επιβεβαιώνουν αυτό που από καιρό έχουν υποψιασθεί οι γυναίκες... Οι άντρες χρησιμοποιούν μόνο το ένα ημισφαίριο του εγκεφάλου τους όταν ακούνε κάτι, ενώ οι γυναίκες ολόκληρο τον εγκέφαλο τους.
Η νέα αυτή έρευνα που διεξήχθη από ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Indiana, είναι μια τελευταία προσθήκη στην αυξανόμενη συλλογή πληροφοριών που πρεσβεύουν ότι ο νοητικός διαχωρισμός μεταξύ των δύο φύλων είναι πολύπλοκος και βαθιά ριζωμένος στην θεμελιώδη βιολογία του εγκεφάλου, από όσο είχαν ποτέ υποψιαστεί. "Ως επιστήμονες, καταλαβαίνουμε τι είναι το φυσιολογικό, και όλο και συχνότερα φαίνεται ότι το φυσιολογικό για έναν άντρα είναι διαφορετικό από το φυσιολογικό για μια γυναίκα", λέει ο ακτινολόγος, Dr. Micheal Phillips.

Οι εγκέφαλοι των ανδρών είναι μεγαλύτεροι αλλά αλλοιώνονται περισσότερο από την διαδικασία της γήρανσης. (Ωχ παναγιά μου τι έχω να τραβήξω…)

Αντίθετα οι εγκέφαλοι των γυναικών φαίνεται να δουλεύουν πιο ικανοποιητικά. (Πες τα αγάπη μου, δεν είμαι εγώ παράξενη)

Τώρα πια ξέρω…δεν φταις εσύ βρε λουκουμαδάκι μου…..είναι ή

.α) που το μισό κεφάλι σου ακούει….! ή,

Βου) Αυτό που εγώ θεωρώ αφύσικο (βλέπε κράνος στην τραπεζαρία) εσύ το βρίσκεις απόλυτα φυσιολογικό…

Έλα αγάπη μου …κάτσε δίπλα μου….να το συζητήσουμε….

Πες μου….ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή….

….πως ήταν τα παιδικά σου χρόνια……

¨Ονειρο ήταν.....

2009-02-14T19:53:00.003+02:00

Το χιόνι έξω πέφτει πυκνό…τεντώνομαι νωχελικά … Η φωτιά στο τζάκι λες και μου ψιθυρίζει ερωτόλογα…. Χαμογελάω στη σκέψη σου. Αχνιστός καφές δίπλα στο κρεβάτι… Πλησιάζεις με βλέμμα όλο υποσχέσεις έτοιμος να τις κάνεις πράξεις…σκύβεις με φιλάς απαλά στα χείλη σχεδόν βασανιστικά….

…μα τι στο καλό;…Σεισμός;

Πετάγομαι αλαφιασμένη!

Πάνω στο κρεβάτι ο τρελός πειρατής και η πεντάμορφη πριγκίπισσα να χοροπηδάνε!
- Τι φοράτε καλέ;
- Ο μπαμπάς μας έντυσε!

Το κατάλευκο παπλωματάκι μου γεμάτο ψιχουλάκια και σοκολά αποχρώσεις από μπισκότα Μιράντα βουτηγμένα σε Nutella.

Χοροπηδάνε πάνω μου και στέλνουν απλόχερα φιλάκια…

-Σήμερα λέει ο μπαμπάς ότι γιορτάζουν οι ερωτευμένοι…είναι καλοί αυτοί;

Ρίχνω μαζί με το πολλά υποσχόμενο βλέμμα ( θυμάσαι) στον καλό μου και ότι άλλο υπάρχει δίπλα μου!

Γελώντας εκνευριστικά βγαίνει από την κρεβατοκάμαρα…

- Χρόνια μας πολλά μικρή! Ακόμη και αγουροξυπνημένη δεν είσαι κακή…love ya. Που έχεις την αντιβίωση του μικρού;

……… h a p p y V a l e n t i ne ’ s D a y…….

Εσύ είσαι που γελάς;

2009-02-10T11:48:00.004+02:00

Ε, τότε κάτι δεν πάει καλά με σένα. Να το κοιτάξεις.

Κουβέντα «φίλης» να το πω; Με προβλημάτισε και με θύμωσε ταυτόχρονα.

Οκ, ομολογώ ότι μέχρι και τώρα που σου γράφω, στο θέμα τύχης , ο Ύψιστος φάνηκε γενναιόδωρος μαζί μου.
Έχω την υγεία μου, σωματική και ψυχική, τους ανθρώπους που αγαπώ δίπλα μου, μια υπέροχη οικογένεια (στα μάτια τα δικά μου τουλάχιστον!)

Δεν μπορώ την γκρίνια την ζήλια και τη μιζέρια…τρελαίνομαι!
Το ποτήρι είναι πάντα μισογεμάτο για μένα. Cheers…

Υπάρχει ΚΑΙ η θετική πλευρά των πραγμάτων.
Μια μόνιμη αισιοδοξία είναι ριζωμένη μέσα μου. Ελλατωματικό DNA; Ποιος ξέρει!
ΞΕΡΩ μόνο ότι όλα θα πάνε καλά.

«Δεν αντιμετώπισες δυσκολίες στη ζωή σου , γι’ αυτό είσαι μέσα στην καλή χαρά»

Εντάξει ρε φίλε, δεν μου έτυχαν και οι 10 πληγές του Φαραώ! Σταύρωσε με!!
Δεν αποφεύγω τις δυσκολίες, αντίθετα…
Δεν μου χαρίστηκε τίποτα…και δυσκολίες είχα , αλλά μήπως τις ξεπέρασα επειδή δεν τις έβλεπα βουνό να με πλακώσουν;
Πρέπει σόνι και καλά να πέσω κάτω να χτυπηθώ από παντού, να πονέσω για να μάθω;
Γιατί να μοιρολατρώ με το τόσο δα; Χάσιμο χρόνου.

Είμαι ευχαριστημένη με αυτά που έχω.
Πολλά για κάποιους, λίγα για τους άλλους…

Δεν θα έλεγα όχι και σε κάτι παραπάνω, αλλά είναι από εκείνες τις σκέψεις που έρχονται για μια στιγμή και φεύγουν. ;-)

Θέλω χαμόγελα στη ζωή μου. Θέλω χρώματα…

Δεν έχω τον φόβο του τι θα μου ξημερώσει αύριο.

Γιατί θέλεις να μου το φυτέψεις μέσα μου;

«Δεν γίνεται θα γυρίσει και ο τροχός της τύχης και για σένα….»

Α, ναι;…κάτσε μισό μισό λεπτό να σκεφτώ. Εχθές που πήγα σούπερ μάρκετ , γλύστρισα και πήρα μια βούτα…εξαιρετική!! Το γόνατο ακόμη πρησμένο είναι!! Είδες; Έχω και εγώ κακοτυχίες μη νομίζεις!!

Πες του τροχού να μη γυρίσει!

Εγώ το διακομωδώ , αλλά εσύ θα έκλαιγες τη μοίρα σου ακόμη και γι’ αυτό!!

Σημασία στη ζωή δεν έχει τι μας συμβαίνει…
Σημασία έχει πως εμείς το αντιλαμβανόμαστε!

LOUD please!!

Είσαι και γυναίκα ...RemembeR?

2009-02-06T13:11:00.010+02:00

Επανήλθα δρυμήτερη! Η εβδομάδα που πέρασε ήταν φανταστική!
Η αγαπημένη mother in law αποφάσισε να ξαναπεράσει μια βόλτα γιατί μας αποθύμησε! Λεπτομέρειες για το τι εστί πεθερά εδώ.

Both of us στο ίδιο σπίτι 24 ώρες το 24ωρο δεν παίζει! Συνεπώς άδραξα την ευκαιρία ότι κάποιος άλλος προσέχει τα ζουζούνια και εξαφανίστηκα!

Το πρωί εφημερίδα και καφεδάκι στον όμιλο. Κάτι το οποίο είχα στερηθεί. Ζεστό καφέ και να χαζεύεις με τις ώρες την θάλασσα. Ε, καλά…αν χαζεύεις και κανα τεκνό δεν χάθηκε ο κόσμος!
Βόλτα στο κέντρο και αγορές….πολλές αγορές!

Ναι…γιατί κοίταξε μπορεί να το καλοσκεφτεί ο γλυκός μου και να πει…

«Χμμμ, όποτε έρχεται η μανούλα μου, αυτή ξαμολιέται και γίνεται πολυέξοδη!! Μάνααα, δεν μας συμφέρεις οικονομικά να έρχεσαι καλύτερα Χριστούγεννα και Πάσχα που έχουμε και το δώρο.»

Μ’ ένα σμπάρο δυο τριγώνια!

Τα απογεύματα έπαιρνα την κολλητή και πηγαίναμε για κούρα ομορφιάς. Πετικιούρ, μανικιούρ...και δώστου μάσκες από δω να έρθει να στρώσει το μαγουλάκι! Βέβαια δεν ξέρω τι δουλειά έκανε αυτή η λασπουριά στην μάπα γιατί δεν καθόμασταν και φρόνιμες! Μιλάμε για ΤΟ γέλιο! Τουλάχιστον κάναμε κοιλιακούς χωρίς ιδρώτα!
Καινούργια έγινα! Θα έχω καλή μεταπώληση!!

Κάτι όμως έλειπε, κάτι …κάτι….
Το αντιλήφθηκα μόλις η πεθερούλα μου ένα βράδυ που χαλαρώναμε στον καναπέ μου είπε «Πολύ μου αρέσουν τα μαλλιά σου έτσι μακρυά.»
Από τα χαράματα στήθηκα έξω από τον Μάκη να ανοίξει το κομμωτήριο!
- Κοντά και μη πεις κουβέντα!
- - Είσαι σίγουρη; Μήπως είναι κίνηση πανικού;
- Κόβε λέμε!

Και έτσι ήρθε το τέλος της αγαπημένης μου κοτσιδούλας. Πρώτη φορά τα κόβω τόσο κοντά και ομολογώ μου αρέσουν τρελά. Άσε που μικροδείχνω κιόλας! Και την πιο γλυκιά κουβέντα την είπε ο μπομπιρίνος μου (είναι στα 2,5) χώνοντας την μητούλα του στο φρεσκολουσμένο κεφαλάκι μου!
-Μανούλα μου, πολύ μ’ αλέθουν τα μαλλάκια θου.
- Πες το δυνατά να τ’ ακούσει η γιαγιά σου!!

Τέτοια πράγματα που λές! Αναζωογονήθηκα ! Όταν είσαι μανούλα παραμελείς τον εαυτό σου. Τον βάζεις σε δεύτερη μοίρα, μη σου πω ότι δεν έχει καν στον ήλιο μοίρα!

Και κάτι τέτοια διαλείμματα είναι απαραίτητα. Δεν ξέρω πως τα καταφέρνουν οι σούπερ μαμάδες , που διαβάζω στα περιοδικά και μου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο!
Τις βλέπεις στην τρίχα με το νύχι το κόκκινο να σου λέει
«Ε, βέβαια τα κάνω όλα μόνη μου, μου αρέσει να φροντίζω την οικογένεια μου»

Δηλαδή τώρα ο ποιητής θέλει να μας πει ότι τελειώνει το πρόγραμμα στα σκυλάδικα πάει στο σπίτι το πρωί, τρέχει στο σούπερ για τα ψώνια ( με μαλλί κομμωτηρίου πάντα βλέποντας τις φώτο των παπαράτσι), μαγειρεύει το παραδοσιακό παστίτσιο, πάει στις κούνιες με τα παιδιά, σφουγγαρίζει, πλένει , σιδερώνει και όλα αυτά μέσα στην καλή χαρά και ευτυχία.

Βρε δεν μας παρατάς κυρά μου….

The Verve - Love I...

Am I ok?

2009-01-31T09:19:00.002+02:00

Έπηξα αυτή την εβδομάδα! Να σου πω ότι δεν βγήκα από το σπίτι ούτε για να πετάξω τα σκουπίδια; Να στο πω.
Από παράθυρο σε παράθυρο τριγυρνούσα…
Σίγουρα οι γείτονες θα σιγοψυθίριζαν
«να τη , να τη πάλι η τρελή με την κοτσίδα…κρύψου μη σε δει!»

Τις τελευταίες μέρες τα ζουζουνόπαιδα έμειναν στο σπίτι με ίωση.
Ένα θεματάκι είναι ότι τα παιδιά και άρρωστα να είναι, την διάθεση τους δεν την χάνουν!
Εκεί….στο πάνω κάτω, από το τραπέζι στον καναπέ και γύρω γύρω…

Και ο καλός μου; Να λείπει για δουλειές εκτός έδρας. Την μισή Μακεδονία γύρισε μέσα στην εβδομάδα.
Ύποπτο; Να το τσεκάρω; Λες ο κ. Μπάμπης ο εγκαταστάτης να είναι δίμετρη ξανθιά με μεγάλα μπαλκόνια;
Αχ πίστεψε με δεν έχω καμία διάθεση! Αν την έχει και την άλλη εβδομάδα το ξαναβλέπουμε το θεματάκι…

Το κυρίως θέμα είναι ότι εχθές το βράδυ που γύρισε ο ζούζουνος (το «μπουμπούκος» είναι πιασμένο) στο σπίτι, όπως καταλαβαίνεις ήταν dead.
-Μωρό τα έχω δει όλα!
-(Αν τα είδες μόνο δεν μας χαλάει…να μην τα έκανες όλα!!)
- Πάω για ύπνο
-sweet dreams

Αμ δε….Το τι παραμιλητό έπεσε δεν το διανοείσαι!!
Είπα να τον σπρώξω να σταματήσει…αλλά το δαιμόνιο τρύπωσε μέσα μου….
Έστησα αυτί να πιάσω κανένα λαβράκι!
Πολλά νεύρα το γλυκό μου…κάτι ακαταλαβίστικα μουρμούριζε στην αρχή, μπινελίκια έριχνε…
«άσε κάτω την μπάλα ρε m@l@k@»
Μα καλά μπάσκετ παίζει;
Ππφφφ, boring boring boring…

Ξάπλωσα και εγώ λοιπόν και μόλις είδα τον Μορφέα από μακριά να έρχεται, είδα ταυτόχρονα και τον ουρανό σφοντύλι!
Έφαγα μια ξεγυρισμένη αγκωνιά στο αυτί όλη δικιά μου!

- Πας καλά άνθρωπέ μου; Επειδή έχεις γκόμενα πρέπει να με στείλεις για να ησυχάσεις μια ώρα νωρίτερα; Ένα διαζύγιο αρκεί…είμαι λογικός άνθρωπος εγώ, θα κλάψω , θα πονέσω, θα το ξεπεράσω…στην διατροφή να είσαι συνεπής! Και την κηδεμονία των παιδιών δεν την διαπραγματεύομαι…να τα βλέπεις το σαββατοκύριακο…γκομενιάρη...ε, γκομενιάρη!

Το παραλήρημα συνεχιζόταν όταν τον είδα με τρόμο στα μάτια να παίρνει την κουβερτούλα και να πηγαίνει στον καναπέ…

Είμαι το Καλλινάκι και είμαι καλά!

Γκρι όπως....Greeeeeen!

2009-01-27T15:01:00.004+02:00

Τι ζητάω πια η γυναίκα; Λίγο πράσινο (όχι για βοσκή …μην προτρέχεις!!!!) Εδώ και 3 μέρες έχει καταπληκτικό καιρό και θέλω να πάω με τα λουλουδάκια μου σε ένα πάρκο!

Να τρέχουμε στο γρασίδι ,να κοιλιώμαστε κάτω, να γίνουμε γουρουνάκια!
Να παίζουμε μπάλα, να περπατάμε σε γεφυράκια, να ταΐζουμε παπάκια….
Να ξαπλώσεις κάτω από τα δέντρα και το μυαλό να πετάξει.
Πράσινο παντού και τα παιδιά ανέμελα να τρέχουν χωρίς να έχεις το άγχος ‘ουπς, βγήκε στο δρόμο;’

Πως το είπες; Πάρκο; Που, πως, πότε; Ναι…πως το θέλεις;
Central Park; …και μετά ξύπνησες.

Δηλαδή κατάντια!

Για να βρω μια μικρογραφία, έστω ένα δείγμα πάρκου, πρέπει να πάρω το αυτοκίνητο και να οδηγήσω κανένα 20λεπτο. Και αυτό μη φανταστείς…το μισό είναι πλακόστρωτο με την απαραίτητη καφετέρια…και το υπόλοιπο λίγο γκαζόν, που μέχρι χθές είχε πινακίδα «Προσοχή μην πατάτε»!Αν είναι δυνατόν!
Γιατί οι χώροι διασκέδασης των παιδιών στη γειτονιά να μην τους χαρακτηρίσω καλύτερα!
Και να πεις ότι δεν έχουμε ανεκμετάλλευτους χώρους; Τόσα ‘πεθαμένα’ στρατόπεδα έχει η πόλη.

Η απογοήτευση είναι αναπόφευκτη!

Και η ανάπλαση της Νέας Παραλίας της πόλης μας θα έπρεπε να με καταπλήξει;
Ειλικρινά δεν έχω αποφασίσει αν μου αρέσει ή όχι τελικά!
Πες με χαζή , αλλά εγώ όταν ακούω ‘πάρκο’ φέρνω στο μυαλό μου πράσινο, ούτε τσιμέντο , ούτε μεταλλικές κατασκευές! Anyway…

Σε αντίθεση βέβαια…
έχουμε γεμίσει παιδότοπους. Θέλουμε να ξεφύγουμε , να διασκεδάσουμε με τα παιδιά μας και βγαίνουμε από το κλουβί μας για να πάμε σε άλλο κλουβί!
Να τα βλέπεις να χοροπηδάνε πάνε στις ηλίθιες πλαστικόφουσκες μέχρι τελικής πτώσεως και εσύ να πίνεις το Freddo σου και να διαβάζεις τα κοσμικά!

Όπως θα κατάλαβες δεν τους πάω μια τους παιδότοπους. Εκτός του ότι είναι άκρως ανθυγιεινοί χώροι, την ίωση την κολλάει το μικρό σε χρόνο dt, χάνεις την ουσία της διασκέδασης και της επικοινωνίας με το παιδί σου.

Δεν ξέρω , πολύ γκρίνια μου βγήκε σήμερα…..
Την γκρι τερατούπολη μου μέσα….

…Πάω να βάψω το δωμάτιο των παιδιών λαχανί!

Ο επόμενος παρακαλώ!

2009-01-26T12:38:00.004+02:00

Απολαμβάνοντας το χθεσινοβραδινό ηλιοβασίλεμα από το μπαλκονάκι…για του λόγου το αληθές..

ήμουν σίγουρη ότι η σημερινή ημέρα θα ήταν ηλιόλουστη…
Και όντως έτσι έγινε (ποια είσαι βρε παιδί μου…τύφλα να έχει ο Χορταρέας!!!)

Οπότε αφού απόλαυσα το καφεδάκι πήρα για 78η φορά την απόφαση να πάω ΟΑΕΔ να πάρω επιτέλους αυτό το έξτρα δώρο Χριστουγέννων. Τις προηγούμενες 77 που πήγα γινόταν το έλα να δεις βρε Χαραλάμπη! Και εγώ δεν διακρίνομαι για την υπομονή μου….

Με το που μπαίνω θόλωσε το μάτι μου…Ε ΟΧΙ !! Δεν μπήκα δηλαδή…η ουρά έφτανε μέχρι την εξώπορτα.
Δάκρυα γέμισαν τα ωραία μου ματάκια…δεν θα το αντέξω για 79η φορά!!!
Και οι άθλιοι , οι ανεπρόκοποι οι…οι… δεν έχουν βάλει και σε λειτουργία τα μηχάνημα να πάρω το χαρτάκι μου να ξέρω που βαδίζω βρε αδερφέ!
Χύμα στο κύμα…ορμάτε και όποιος προλάβε τον Κύριο είδε!!

Τικ τικ…ελαφρό χτυπηματάκι στον ώμο του μπροστινού μου…
-Συγνώμη…και εσείς περιμένετε για το Δώρο Χριστουγέννων;
-Ts (ομιλητικότατος και ευγενέστατος!)

Άρχισα να τα «παίρνω»…παρόλα αυτά πήγα σε ένα γραφείο (αφού πάτησα καμιά 10αρια και με χούφτωσαν άλλοι τόσοι…)να ρωτήσω αν η ουρά είναι για το δώρο, και ως δια μαγείας μου λέει όχι ελάτε να σας εξυπηρετήσω εδώ! (Μη ξεχάσω να γράψω τζόκερ σήμερα!)

Δίνω τα χαρτία...τσακ μπαμ έτοιμη η επιταγή (χάρηκες; Μη φας….)
-Θα περάσετε στο δίπλα γραφείο για να σας την σφραγίσει .
Αρχίσαμεε…σκεφτόμουν , αλλά ευτυχώς περίμεναν μόνο 6 μπροστά μου!!

Μπήκε και η σφραγίδα!
-για την βεβαίωση που θέλετε θα πάτε πάνω στον διευθυντή να σας την σφραγίσει!

Υπάρχει θέμα με τις σφραγίδες έτσι; Ο καθένας έχει την αγαπημένη του σφραγιδούλα και μην διανοηθείς να του μιλήσεις για κάποια άλλη!!

Ανεβαίνω στον 2ο (τι παραπονιέσαι; έκανες και το πρωινό σου stair climbing πολύ της μοδός τελευταία. Σημείωση με το ανέβασμα ανά 15λεπτά 270θερμίδες με το κατέβασμα 110.)
Βρίσκω τον μπάρμπα…περιμένω 5 λεπτά γιατί είχε πιτσι πίτσι με μια κοπελίτσα.

Μπήκε η σφραγίδα!
-Θα περάσετε δίπλα στην κυρία Κ. για μια τελευταία στρογγυλή σφραγίδα και τελειώσατε

Εεεεε, χαλάλι , αν είναι για στρογγυλή , να πάω!!!

Κυρία Κου; Που ‘ναι…που ‘ναι η κυρά Κάπα…ψάξε, ψάξε , δεν θα την βρεις….
Η κυρία Κ. τελικά ήταν κύριος Μ.
Προφανώς ο διευθυντούλης, αναπολούσε το προηγούμενο γκομενάκι με το ξώβυζο μπλουζάκι …

Και ναι!! Μπήκε και η τελευταία (στρογγυλή παρακαλώ) σφραγίδα!
Έφυγα άρον-άρον! Μη σου τύχει!!!

Αχ!! Εγώ πότε θα διοριστώ στο δημόσιο;
Θέλω και εγώ να έχω την δική μου γλυκιά σφραγιδούλα….

…για αυτό...πάμε όλοι μαζί… (πάτα το ντε να παίξει….)

Alleluia.mp3

Αα... όπως Άρτεμις

2009-01-23T11:57:00.006+02:00

Κολλητάρια θα βαπτίσουν το καλοκαιράκι την κορούλα τους.
Μια από τις κορούλες δηλαδή . Τρεις τις έχουν να τις χαίρονται…

Καημένε μπαμπά τι έχεις να τραβήξεις…Ποιόν γκόμενο να πρωτοκυνηγήσεις….

Προτείναμε να την βαπτίσουμε εμείς και με μεγάλη τους χαρά το δέχτηκαν!
Βέβαια, ο καλός μου θα λαδώσει το μικρούλι μια και εγώ έχω ήδη 2. (…όχι δεν εκλέγομαι σε κάποια περιφέρεια!!)

Το καλύτερο δε, είναι ότι μας αφήσανε ελεύθερους να διαλέξουμε όποιο ονοματάκι γουστάρουμε! Super?
Το καλύτερο μου σου λέω.
Έχω «κατεβάσει» τα άπειρα ονοματάκια, αλλά δυσκολεύομαι να καταλήξω…

Τι είμαι εγώ σαν εσένα; Έτσι ελαφρά την καρδία λέμε ένα «Καλλιρρόη» και ξεμπερδεύουμε;
Ναι, νονά , σε σένα το λέω, και μη σφυρίζεις αδιάφορα…

Έχω θέμα με τα ονόματα. Μου κόλλησε όταν κάποτε σε ταξίδι με λεωφορείο, από πίσω μου καθόταν ο παππούς με τον εγγονό και σε κάποια φάση τον ακούω να λέει : « Κάτσε ήσυχα Επαμεινώνδα».
Μα 3 χρονών παιδάκι Επαμεινώνδα; Έλεος!!!

Ακόμη και τώρα το κάνω μόλις δω κάποιον φαντάζομαι το όνομά του.

Θέλω να είναι εύηχο… Φαντάζεσαι στα 25…αγκαλιά με το αμόρε…να της ψιθυρίζει…
«Σε θέλω, σε θέλω πολύ Αφροξυλάνθη…»

Πάει; Δεν πάει!!!!

Θέλω να της ταιριάζει καταρχήν , με την φατσούλα της, με τον χαρακτήρα της…

-Το μωρό είναι 4 μηνών παιδί μου…τι χαρακτήρα να έχει; Μαμ κακά και νάνι είναι….

Αυτός είναι ο καλός μου , που θέλει μια ζωή να μου τη σπάει!

Ξέρω εγώ, άσε με…την βλέπω είναι ήσυχη, χαμογελάει συχνά, έχει ζουμερά χειλάκια, είναι περίεργη, όλο κάτι ψάχνει να δει…

-Την πόρτα να φύγει με αυτά που ακούει….Και στην τελική εγώ δεν είμαι αυτός που θα πει το όνομα; Θα πω ότι μου γουστάρει….

Κανόνισε να πεις καμιά εξυπνάδα και θα σε βουτήξω ολόκληρο στην κολυμπήθρα!

Εσύ έχεις καμία ιδέα;

Άντε πάλι απ' την αρχή....

2009-01-22T13:44:00.002+02:00

Τελικά σαν original αναποφάσιστη αμφιταλαντεύτηκα αλλά κατάφερα και πήρα την απόφαση…..

Να ‘μαι λοιπόν νέα στην γειτονιά.

Νέα χρώματα…

Νέες εικόνες…νέα γεύση…

…ίδια μούρλα…

Τώρα εσένα τι γεύση θα σου αφήσει το πορτοκάλι μου δεν μπορώ να σου πω….

Άλλοτε ξινή, άλλοτε γλυκιά έχει ποικιλίες και ποικιλίες….

Έλα μη το πολυσκέφτεσαι……Πάρε μια φετούλα….

Άλλωστε τρώγοντας έρχεται η όρεξη…..

Λες να;

2009-01-17T12:28:00.001+02:00

Είμαι ακόμη στον προβληματισμό...να μετακομίσω ....ή όχι;

Προς το παρόν είμαι ακόμη εκεί...

http://firststeps.pblogs.gr/